26-jarige man overlijdt in China aan paralytische hondsdolheid die werd aangezien voor gevolgen van arbeidsongeval

Het in Frontiers in Medicine gepubliceerde geval benadrukt de risico's van diagnostische vooringenomenheid en de noodzaak van profylaxe na dierenbeten.

Een 26-jarige arbeider overleed in China nadat hij Rabies lyssavirus, het hondsdolheidvirus, had opgelopen. Artsen verwarden het geval aanvankelijk met de gevolgen van een arbeidsongeval. De infectie, veroorzaakt door een vossenbeet vier maanden eerder, bleef onopgemerkt omdat de patiënt geen preventieve behandeling had gekregen. Specialisten van het West China Hospital van de Sichuan Universiteit beschreven de casus in het tijdschrift Frontiers in Medicine om te waarschuwen voor de moeilijkheden bij het opsporen van de paralytische variant van de ziekte.

Een val die de ware oorzaak van de symptomen verborg

De jongeman viel tijdens zijn werk van ongeveer drie meter hoogte. In eerste instantie kon hij nog lopen en had hij alleen lichte rugpijn, waardoor het incident niet ernstig leek. Tien dagen later merkte hij echter zwakte in zijn benen op, die verergerde en zich uitbreidde over het lichaam met verlies van gevoel. Artsen in een tweede ziekenhuis vermoedden een traumatische ruggenmergletsel en kozen voor een conservatieve aanpak zonder een MRI ter bevestiging.

De verlamming werd volledig in de onderste ledematen en er traden urine-retentie, obstipatie en aantasting van de hersenzenuwen op. Enkele dagen voordat hij volledig verlamd raakte, vertelde de patiënt zijn familie dat hij bij het drinken van water het gevoel had dat het vocht in zijn hersenen liep. Artsen interpreteerden dit later als mogelijk farynxspasme of een gevoelsstoornis gerelateerd aan de hersenstam.

De vossenbeet vier maanden eerder en het ontbreken van profylaxe

Bij aankomst in het West China Hospital was de toestand van de patiënt kritiek. Een grondige anamnese onthulde dat hij vier maanden voor het ongeval was gebeten door een vos in de lumbale regio. De wond was genezen zonder lokale infectieverschijnselen, maar hij had nooit postexpositieprofylaxe tegen hondsdolheid gekregen. Dit gegeven veranderde de benadering: de symptomen kwamen niet door het arbeidsongeval, maar door een virale infectie die latent was gebleven.

Het beeld kwam overeen met paralytische hondsdolheid, een vorm die ongeveer 20 procent van de gevallen uitmaakt en die zich kenmerkt door progressieve spierzwakte in plaats van de agitatie en hydrofobie van de bekendere variant. Deze vorm kan gemakkelijk worden verward met het syndroom van Guillain-Barré of een acute ruggenmergletsel, waardoor de juiste diagnose wordt vertraagd.

Genetische bevestiging en fatale afloop

Het medisch team analyseerde het hersenvocht met metagenomische sequencing van de nieuwe generatie (mNGS). Binnen 48 uur werd genetisch materiaal van het hondsdolheidvirus aangetoond, een resultaat dat werd bevestigd door het Provinciaal Centrum voor Ziektebestrijding en -preventie van Sichuan. Ondanks de snelle identificatie van de ziekteverwekker overleed de patiënt aan autonoom en respiratoir falen.

De ankerbias en het belang van navraag naar beten

De auteurs van de studie benadrukken hoe een eerste verklaring, in dit geval de val, de hele verdere klinische interpretatie kan sturen en een dodelijke infectieuze oorzaak kan maskeren. "Dit geval illustreert hoe een recent trauma een dodelijke infectieuze oorzaak kan verhullen", waarschuwen zij. Ook stellen zij dat een diagnose van ruggenmergletsel zonder beeldvorming als voorlopig moet worden beschouwd wanneer symptomen niet passen bij de initiële hypothese.

Postexpositieprofylaxe, bestaande uit wondreiniging, vaccinatie en eventueel antirabiës-immunoglobuline, is effectief als het wordt toegediend voordat symptomen optreden. Zodra de ziekte zich klinisch manifesteert, is de prognose uiterst slecht. De specialisten benadrukken dat elk antecedent van een beet of risicocontact moet worden onderzocht, ook als de wond is genezen en er maanden zijn verstreken.