De 10 slechtste westernfilms aller tijden gerangschikt

Westerns hebben het publiek al lang in hun greep met verhalen over het wilde westen, maar sommige films schieten ver tekort ten opzichte van de klassiekers. Deze ranglijst bekijkt tien van de zwakste films in het genre die een brede bioscooprelease of een plek op grote streamingplatforms kregen.

Wild Wild West lijdt onder een groot budget en slechte uitvoering

Op nummer 10 staat de film uit 1999 Wild Wild West, die een productiebudget van 170 miljoen dollar had. De film is een bewerking van de televisieserie uit de jaren zestig en heeft Will Smith en Kevin Kline in de hoofdrollen als federale agenten Jim West en Artemus Gordon. Samen nemen ze het op tegen een wraakzuchtige uitvinder, gespeeld door Kenneth Branagh, die een reusachtige mechanische spin inzet in zijn complot tegen de Verenigde Staten.

Sommige kijkers herinneren zich de film nog met plezier uit hun jeugd, maar het eindresultaat is een ongelijkmatig en vaak verwarrend geheel dat te veel leunt op de typische blockbusterstijl van de jaren negentig. Regisseur Barry Sonnenfeld wees later op de zwakke chemie tussen de hoofdrolspelers als een belangrijk probleem, al speelden ook bredere kwesties rond toon en tempo de verfilming parten.

The White Buffalo biedt een ongelijkmatig monsterwesternverhaal

De film uit 1977 The White Buffalo staat op de negende plaats. Charles Bronson speelt Wild Bill Hickok, die samen met de Lakota-krijger Crazy Horse, vertolkt door Will Sampson, op jacht gaat naar een legendarische witte buffel. Hun ongemakkelijke bondgenootschap vormt de kern van een verhaal dat wraak en avontuur in het wilde westen combineert.

Het ongebruikelijke uitgangspunt trekt nog altijd trouwe kijkers, maar zwak scriptwerk, onovertuigende effecten en onhandige cameravoering ondermijnen het concept. Het resultaat voelt als een ongemakkelijke mix van revisionistische western en monsterfilm die er niet in slaagt de cast of de setting te benutten.

The Villain mist de toon met cartooneske humor

Op de achtste plaats staat de komedie uit 1979 The Villain. Vroeg in zijn carrière speelt Arnold Schwarzenegger de Handsome Stranger die het personage van Ann-Margret door gevaarlijk gebied escorteert, achtervolgd door de stuntelige bandiet Cactus Jack Slade, gespeeld door Kirk Douglas. Het plot leunt zwaar op slapstick en valstrikken.

De cartoonachtige aanpak komt niet uit de verf, waardoor de humor plat blijft en de acteerprestaties ongelijkmatig zijn. Daarnaast doen gedateerde stereotypen de film verder geen goed.

The Lone Ranger kampt met een te lange duur en verkeerde casting

De Disney-productie uit 2013 The Lone Ranger belandt op de zevende plaats. Armie Hammer speelt John Reid, die als gemaskerde held optreedt naast Johnny Depp als Tonto. Het verhaal volgt hun strijd tegen bandieten en een groter complot in het wilde westen.

De film probeert het succes van eerdere avonturenfranchises na te bootsen, maar worstelt met een inconsistente toon en een slepende lengte. De hoge productiekosten leidden niet tot boeiende actiescènes of sterke chemie tussen de personages.

Navajo Joe valt op door foute casting en regie

Op nummer zes staat de spaghetti-western uit 1966 Navajo Joe. Burt Reynolds neemt de hoofdrol op zich na zijn televisiewerk in Gunsmoke. Hij speelt het titelpersonage dat wraak zoekt na een aanval op zijn dorp en tegelijk gestolen geld probeert terug te krijgen.

De film krijgt kritiek op de manier waarop inheemse personages worden neergezet en op Reynolds’ verschijning in de rol. Zelfs onder regisseur Sergio Corbucci, bekend van sterkere werken in het subgenre, mist de film de kwaliteit van zijn andere films.

Billy the Kid Versus Dracula leunt op goedkope productie

Nummer vijf is de lowbudgetfilm uit 1966 Billy the Kid Versus Dracula. John Carradine keert terug als de vampiergraaf die een jongeman in het wilde westen op het oog heeft. Haar verloofde Billy the Kid, gespeeld door Chuck Courtney, neemt het op tegen de dreiging in een verlaten mijn.

Slordige decors, zwakke fotografie en onovertuigende acteerprestaties kenmerken de film. De korte speelduur tilt het generieke verhaal of de vergeetbare uitvoering niet omhoog.

Jonah Hex slaagt er niet in westernactie met bovennatuurlijke elementen te combineren

De verfilming uit 2010 Jonah Hex staat op de vierde plaats. Josh Brolin speelt de verminkte premiejager die wraak zoekt op het personage van John Malkovich en tegelijk een complot tegen Washington D.C. probeert te verijdelen.

De film mengt standaard western-troepen met donkere humor en bovennatuurlijke elementen, maar de combinatie werkt niet. Platte grappen, inspiratieloze scènes en zichtbare ongemakkelijkheid bij de cast maken het tot weer een mislukte poging het genre te vernieuwen.

Texas Rangers biedt vergeetbare actie en zwak ensemblewerk

Op de derde plaats staat de film uit 2001 Texas Rangers. Dylan McDermott leidt een groep wetshandhavers die na de Burgeroorlog Texas moeten beschermen tegen een bende onder leiding van Alfred Molina. Jonge rekruten zoals James Van Der Beek en Ashton Kutcher spelen ook een prominente rol.

De film kampt met tempo en enscenering en biedt weinig boeiende schietpartijen of personageverhoudingen. Vergelijkingen met sterkere westerns benadrukken alleen maar de tekortkomingen.

Diablo begraaft zijn plotwendingen in meanderend vertellen

De film uit 2015 Diablo staat op de tweede plaats. Scott Eastwood speelt een man die de bende achtervolgt die zijn vrouw heeft ontvoerd. Ontmoetingen met enigmatische figuren zoals Walton Goggins als Ezra onthullen geleidelijk details over zijn eigen verleden.

Hoewel het verhaal enkele verrassingen bevat, komen die geforceerd over en slagen ze er niet in echte betrokkenheid te creëren. De korte speelduur voelt nog steeds uitgerekt omdat het verhaal draait om wendingen in plaats van betekenisvolle ontwikkeling.

The Ridiculous 6 staat bovenaan als het dieptepunt van het genre

Op nummer één staat de Netflix-original uit 2015 The Ridiculous 6. Adam Sandler speelt de hoofdrol, produceert en schreef mee aan het verhaal van een man die door een stam is opgevoed en herenigd wordt met halfbroers om hun vader te redden en verborgen geld terug te vinden.

De film leunt op gedateerde en aanstootgevende humor voor de grappen en levert een onsamenhangend plot. Ondanks claims van hoge kijkcijfers bij de lancering geldt het project als een duidelijk dieptepunt zowel in het western-genre als in de vroege originele films van het platform.