Wat maakt een artiest precies een one-hit wonder? De definitie hangt vaak af van de hitlijstprestaties in plaats van de algehele populariteit of verkoopcijfers. Een recente discussie onder fans leidde tot een nadere blik op de billboard-data, waarbij elk nummer dat de amerikaanse top 40 haalt als hit telt. Deze maatstaf onthult verschillende grote acts die wijdverbreide erkenning kregen, maar die drempel slechts één keer overschreden.
De band verkocht miljoenen albums en werd een vaste waarde op de vroege mtv met memorabele video’s. Zanger Dee Snider kreeg ook aandacht voor zijn getuigenis tegen muziekcensuur. Toch bereikte alleen "We’re Not Gonna Take It" de top 40, met een piek op nummer 21. Opvolgers als "I Wanna Rock" en een cover van "Leader of the Pack" bleven daarbuiten.
Beck brak door met "Loser" van het album Mellow Gold uit 1993. Het nummer klom naar nummer 10 op de billboard hot 100. Hoewel hij later veel nummers op de alternative airplay-lijst plaatste, verschenen slechts zes andere tracks überhaupt op de hot 100, wat zijn status als one-hit wonder bevestigt onder de top 40-regel.
De band mengde humor en oprechte momenten op albums als Enema of the State. "All the Small Things" werd hun enige top 40-hit en bereikte nummer 6. Eerdere single "What’s My Age Again?" bleef steken op 58, en latere tracks deden het beter op alternatieve lijsten dan op de hoofd-hot 100.
De groep ontstond halverwege de jaren zestig en kweekte een trouwe aanhang die bekendstaat als deadheads. Hun improvisatiestijl en tegencultuurbanden zorgden decennialang voor sterke kaartverkoop. "Touch of Grey" uit 1987 werd hun enige top 40-hit, met een piek op nummer 9. Het nummer verdeelde sommige trouwe fans, maar trok ook nieuwe luisteraars.
Jack en Meg White vormden het duo in 1997 en bouwden faam op met een rauw garagerockgeluid. Tracks als "Seven Nation Army" en "Fell in Love with a Girl" kregen veel airplay zonder de top 40 te halen. "Icky Thump" slaagde uiteindelijk in 2007 en klom naar nummer 26.
De gallagher-broers domineerden de britse hitlijsten vanaf hun debuut. In de verenigde staten bereikte "Wonderwall" van het album (What’s the Story) Morning Glory? uit 1995 nummer 8. Opvolger "Don’t Look Back in Anger" en latere releases bleven buiten de top 40 tot 2008.
Hendrix blijft een van de invloedrijkste gitaristen in de rock, met zijn optreden op woodstock als hoogtepunt. Ondanks klassiekers als "Purple Haze" kwam alleen zijn versie uit 1968 van "All Along the Watchtower" in de top 40, met een piek op nummer 20. Bob Dylan gaf zelf de voorkeur aan de cover.
De band verkende verschillende stijlen op albums, van powerpop tot punkgetinte nummers. "Beverly Hills" van het album Make Believe uit 2005 werd hun enige top 40-notering. Andere favorieten van fans deden het goed op alternatieve lijsten, maar haalden die mainstreampositie nooit.
De countryster creëerde een uitgebreid alter ego genaamd Chris Gaines voor een gepland filmproject. Het resulterende album uit 1999 leverde de poprockballad "Lost in You" op, die nummer 5 bereikte op de hot 100. Het blijft Brooks’ enige notering in de pop top 40.
Het canadese trio bouwde sinds de oprichting in 1968 een catalogus op van complexe, thematische nummers. "New World Man" uit 1982 werd hun enige top 40-single op nummer 21. Bassist Geddy Lee verscheen eerder op een hoger genoteerde noveltytrack met sctv-comedians Bob en Doug McKenzie.