10 familiefilms die donkere thema's voorbij ouders smokkelen

Deze animatie- en live-actionfilms voor kinderen brengen volwassen ideeën over verlies, wreedheid en realiteit zonder een r-keuring.

Een jong familielid kwam ooit logeren en koos Coraline van de plank omdat de hoes er onschuldig uitzag en de rating pg was. Binnen enkele minuten nadat de Other Mother haar knoopogen onthulde, vroeg het kind de film te stoppen en sliep het met het licht in de gang aan. De keuze voelde destijds als een misstap, maar het laat zien hoe gemakkelijk animatiefilms zwaarder materiaal kunnen bevatten dan hun verpakking suggereert.

Veel titels voor jonge kijkers krijgen een vrijbrief omdat het tekenfilms zijn of een bekende studiomaam dragen. De volgende tien films kregen die vrijbrief allemaal, maar bevatten momenten die kinderen confronteren met verlies, angst, wreedheid en moeilijke waarheden. Geen van hen had een volwassen rating nodig om die elementen te brengen.

Babe confronteert de realiteit van het boerenleven

In de film uit 1995 Babe verdient een biggetje een plekje in het boerderijhuis nadat het talent toont voor het hoeden van schapen. Al vroeg leert Babe dat varkens meestal worden grootgebracht voor de slacht en niet als gezelschap worden gehouden. Het verhaal verbergt het onderliggende doel van de boerderij nooit, en bijfiguren zoals de eend Ferdinand en de herdershonden Rex en Fly uiten oprecht verdriet om verloren dieren. De film kreeg een oscarnominatie voor beste film, een ongebruikelijke eer voor een verhaal rond een pratend varken.

The NeverEnding Story toont wanhoop zonder schurken

The NeverEnding Story uit 1984 toont hoe de jonge Atreyu zijn paard Artax ziet wegzinken in het Moeras der Droefheid, simpelweg omdat het dier niet meer verder kan. Geen monster of externe dreiging veroorzaakt het moment, alleen overweldigend verdriet. Bastian leest het verhaal terwijl hij zich verstopt voor pestkoppen, en de grens tussen het boek en zijn leven begint te vervagen terwijl het land Fantasia wordt vernietigd door het Niets, een metafoor voor wanhoop.

The Witches onthult body horror in detail

De verfilming uit 1990 The Witches laat de Grand High Witch haar vermomming afdoen en een kale schedel en verborgen klauwen onthullen. Echte heksen in het verhaal missen tenen en hebben vierkante voeten. Een jongen genaamd Luke verandert in een muis en blijft in die vorm, een wijziging die de oorspronkelijke auteur Roald Dahl naar verluidt zo erg vond dat hij verzocht zijn naam uit de aftiteling te halen.

Return to Oz begint met institutionele behandeling

Het disneyvervolg uit 1985 Return to Oz begint met Dorothy die voor elektroshocktherapie wordt gestuurd omdat volwassenen haar verhalen over Oz als teken van geestelijke instabiliteit zien. Latere scènes tonen een verzameling afgehakte hoofden die prinses Mombi bewaart en een heerser die mensen in steen verandert. De film miste de felle kleuren en liedjes van de klassieker uit 1939 en presteerde matig aan de kassa.

Coraline toont de prijs van ontsnappen aan de realiteit

In de stop-motionfilm uit 2009 Coraline ontdekt een eenzaam meisje een parallel huis waar haar ouders aandachtiger lijken. De Other Mother plant knopen op Coralines ogen te naaien om haar daar voor altijd te houden. De film toont het lot van eerdere kinderen die dezelfde deal sloten en dwingt Coraline om geesten te confronteren die door hun eigen keuzes gevangen zitten.

ParaNorman verkent pesten en vergeving

De animatiefilm uit 2012 ParaNorman draait om een jongen die met de doden communiceert en sociale afwijzing op school ervaart. Een eeuwenoude vloek komt voort uit de executie van een kind dat van hekserij werd beschuldigd. Het verhaal vraagt kijkers uiteindelijk de woede van het monster te begrijpen in plaats van het simpelweg te vrezen. Een korte zin introduceert ook een openlijk homoseksueel personage in een mainstream animatiefilm voor het hele gezin.

The Iron Giant onderzoekt angst tijdens de Koude Oorlog

De film uit 1999 The Iron Giant volgt een jongen die bevriend raakt met een grote robot. Een door paranoia gedreven overheidsagent brengt bijna een hele stad in gevaar. De robot was oorspronkelijk een wapen, een feit dat het verhaal vroeg vaststelt. In de climax kiest de reus ervoor een kernraket te onderscheppen en spreekt als laatste woord 'Superman' uit over de identiteit die hij heeft gekozen.

Pinocchio toont transformatie tot arbeid

Disneys klassieker uit 1940 Pinocchio stuurt de houten jongen naar Pleasure Island, waar jongens vrijuit roken, drinken en gokken. Een voor een veranderen ze in ezels, een transformatie die in gruwelijk detail wordt getoond terwijl een vriend om zijn moeder roept. De getransformeerde jongens worden vervolgens in kisten gestopt en verkocht voor werk, een scène die historici nog steeds tot de meest verontrustende in vroege familiefilms rekenen.

Willy Wonka straft kinderen op harde wijze

De musical uit 1971 Willy Wonka & the Chocolate Factory toont een fabriekseigenaar wiens aanvankelijke speelse mankement overgaat in een salto, wat onvoorspelbaarheid signaleert. Kinderen op de rondleiding ondergaan consequenties die aan hun tekortkomingen zijn gekoppeld, van in pijpen gezogen worden tot in schachten geworpen. De enige overlevende slaagt vooral door beleefdheid en bescheidenheid in plaats van uitzonderlijke moed of intelligentie. Auteur Roald Dahl vond de verfilming naar verluidt zo slecht dat hij de rechten voor verdere boeken weigerde.

Matilda vecht terug tegen verwaarlozing en mishandeling

De verfilming uit 1996 Matilda toont een getalenteerd kind dat door haar ouders wordt genegeerd en gekleineerd terwijl ze op school harde straffen ondergaat van een directrice die een met spijkers beklede kast gebruikt die de Chokey heet. Matilda ontwikkelt telekinetische krachten en gebruikt die om de volwassenen die haar hebben gekwetst uit te dagen. Geregisseerd door en met Danny DeVito in de hoofdrol biedt de film een van de hoopvollere eindes onder de Roald Dahl-verfilmingen.

Tags bij dit artikel