Het Franse elektronische duo Justice heeft het landschap van dancemuziek gevormd sinds de oprichting in Parijs in 2003. Gaspard Augé en Xavier de Rosnay bouwden een reputatie op met het combineren van house, disco en funk met agressieve synthesizers en invloeden uit de progressieve rock. Hun doorbraak kwam via een transformatieve remix die een indie-track uit Manchester omtoverde tot een wereldwijde clubhit.
Met vier studioalbums tot nu toe, waaronder het debuut Cross uit 2007 en de release Hyperdrama uit 2024, heeft het duo drie Grammy Awards gewonnen. Hun nieuwste project betreft het componeren van de originele score voor het aanstaande videospel Grand Theft Auto VI, waaruit al singles als Pusher en Flower in a Hurricane zijn voortgekomen. Hier volgt een gerangschikte blik op hun tien beste tracks.
De tiende plaats is voor Generator, een nummer uit 2024 van Hyperdrama. Het zet knarsende synths en dreunende drums tegenover weelderige disco-secties en live strijkers. Filter sweeps bouwen spanning op voor explosieve wisselingen, met zowel ritmische drive als cinematische schaal. Het nummer toont de vaardigheid van het duo om rauwe elektronische texturen te combineren met melodische details.
De eerste originele single van Justice uit 2005, later te horen op Cross, belandt op de negende plaats. Waters of Nazareth levert een zware vervormde riff, harde bas en donderende drums die een machine op de limiet oproepen. Funky grooves en treurige orgeltonen voegen onverwachte diepgang toe onder het ruwe oppervlak en vormen zo een bepalende vroege statement.
De samenwerking met Tame Impala, SZA en King Gizzard & the Lizard Wizard staat op de achtste plaats. Flower in a Hurricane begeleidde de trailer van Grand Theft Auto VI en geeft een voorproefje van het werk van het duo aan de soundtrack van het spel. Het mengt elektronische productie, psychedelische pop, R&B-vocals en rockgitaar in een jaren 80-sfeer die past bij de neonwereld van Vice City.
De zevende plaats is voor Mannequin Love van Hyperdrama, met The Flints. Het nummer combineert glinsterende synthesizers en strakke drums met de poppy, romantische vocals van de gasten. Een discopuls ondersteunt de dromerige sfeer, terwijl zware elektronische backing gewicht en voorwaartse vaart geeft.
Op de zesde plaats staat Planisphere als een van de meest ambitieuze stukken van Justice. De vierdelige compositie uit 2008 strekt zich uit over meer dan zeventien minuten met wisselende arrangementen, tempowisselingen en een climax met gitaarsolo. Oorspronkelijk gemaakt voor een modeshow van Dior Homme, verscheen het later als bonustrack en toont het de cinematische reikwijdte van het duo.
De remix uit 2006 van Simians Never Be Alone, gecrediteerd als Justice vs. Simian, staat op de vijfde plaats. Het nummer transformeerde het originele indie-nummer tot een dansvloer-oproep in jaren 80-stijl. De meezingbare chorus en arena-schaalproductie maakten het tot een liveklassieker en hielpen het duo vestigen als een grote kracht in de elektronische muziek.
De vierde plaats is voor One Night/All Night van Hyperdrama. Kevin Parker van Tame Impala leverde vocals nadat hij een instrumentale demo hoorde tijdens studiosessies. Het rave-ready nummer combineert zijn dromerige falset met knarsende riffs en zware bas, schakelend tussen donkere elektronica en heldere disco-passages.
Nummer drie is Safe and Sound, het openingsnummer van het album Woman uit 2016. Het introduceert een warmer, disco-georiënteerd geluid met zwevende koorvocals, gelaagde synthesizers en een prominente slap-bassgroove. Orkestrale strijkers en weelderige harmonieën bouwen op naar een feestelijk hoogtepunt, terwijl de meedogenloze ritmische drive behouden blijft.
De tweede plaats is voor D.A.N.C.E. van het album Cross uit 2007. De hommage aan Michael Jackson verwijst naar verschillende van zijn klassiekers en bevat het London’s Foundation for Young Musicians Choir. Kinderstemmen vermengen zich met zware bas, heldere synths en discorythmes, wat een direct memorabel en levendig nummer oplevert dat twee Grammy-nominaties opleverde.
Neverender, het openingsnummer van Hyperdrama met Kevin Parker, neemt de eerste plaats in. Het combineert ijl falsetvocals met voortstuwende bas, strakke drums en gelaagde synthesizers. De disco-doordrenkte productie draagt een melancholische onderstroom die zowel euforisch als kwetsbaar aanvoelt. Het nummer won Best Dance/Electronic Recording op de Grammy Awards van 2025.
a strange, sad disco tune