Gangsterfilms nemen een prominente plaats in onder de grootste films aller tijden. Het bredere misdaadgenre domineert vaak veilige lijsten van de beste films ooit gemaakt, en binnen die categorie richten een opvallend aantal zich op georganiseerde misdaad.
Het samenstellen van een shortlist van de allerbeste gangsterfilms betekent onvermijdelijk dat enkele waardige kandidaten worden weggelaten. De ranglijst hieronder combineert een paar ondergewaardeerde of minder bekende titels met enkele algemeen erkende hoogtepunten.
Op nummer 10 staat Miller's Crossing uit 1990. De film kreeg sterke lof van kijkers, maar moest aanvankelijk concurreren met hoger geprofileerde releases dat jaar. Het verhaal draait om een persoonlijk conflict dat uitgroeit tot een bredere bendeoorlog, met scherpe dialogen en regie van de Coen Brothers op het hoogtepunt van hun vroege periode.
Nummer 9 is White Heat uit 1949. De film duwde de grenzen van toegestaan geweld onder de productiecodes van die tijd en blijft opvallend door zijn rauwe energie, decennia later. Het geldt als een hoogtepunt onder de gangsterfilms van vóór New Hollywood.
De meest obscure film op de lijst, Battles Without Honor and Humanity uit 1973, staat op de achtste plaats. Deze Japanse yakuzafilm werpt de kijker zonder veel uitleg in een turbulente bendeoorlog, wat een viscerale ervaring oplevert in plaats van een strak geplot verhaal.
De zevende plaats is voor Scarface uit 1983. De film rekkt de traditionele opkomst-en-valboog uit over bijna drie uur en toont ongeremde prestaties van regisseur Brian De Palma en ster Al Pacino. De gestileerde intensiteit vangt de geest van het decennium.
Op nummer 6 volgt Pulp Fiction uit 1994 personages die verbonden zijn met gangster Marsellus Wallace. Het verhaal benadrukt onvoorspelbare gebeurtenissen en een niet-chronologische structuur, waardoor het een opvallende donkere komedie binnen het genre is.
Nummer 5 is City of God uit 2002. De film begint met jongere personages wier levens verweven raken met georganiseerde misdaad en verschuift de focus naarmate de tijd verstrijkt. Het snelle tempo en de wisselende perspectieven houden het verhaal boeiend.
Op de vierde plaats staat Once Upon a Time in America uit 1984. Het presenteert een grootschaliger gangsterverhaal uit de jaren tachtig dan Scarface. De toon is somberder, met indrukwekkende cinematografie en muziek die contrasteren met de sombere daden van de personages.
De derde plaats is voor The Godfather uit 1972. De film overtrof zijn bronroman en blijft vele aller tijden-lijsten aanvoeren. De invloed op het genre is ongeëvenaard.
Nummer 2 is The Godfather Part II uit 1974. Het vervolg breidt het verhaal uit door Michaels heden te parallelliseren met Vito's verleden, wat een complexere vertelling oplevert die velen sterker vinden dan het origineel.
Op nummer 1 staat Goodfellas uit 1990. Martin Scorsese's film biedt een nuchtere blik op het maffialeven door de ogen van iemand buiten de inner circle. De energie en uitvoering overtreffen voor veel kijkers zelfs de Godfather-films en markeren het hoogtepunt van Scorsese's misdaadwerk.