Expert wil reddingsboei bij elke zwemplek na nieuwe verdrinkingen: „Kost weinig en kan levens redden" 

In dit artikel:

Na twee dodelijke verdrinkingen bij Callantsoog op dinsdag vraagt Bernard Korte zich af waarom er niet meer wordt gedaan om het aantal verdrinkingsslachtoffers in Nederland terug te dringen. Twee vrouwen kwamen om het leven toen ze een kind probeerden te redden. Een 26-jarige vrouw uit Gelderland werd nog gereanimeerd; een 39-jarige vrouw uit Groot-Brittannië werd uren later op een strand enkele kilometers verderop gevonden.

Volgens cijfers van het CBS overleden in de afgelopen tien jaar jaarlijks gemiddeld 123 mensen door verdrinking. Driekwart van hen verdronk in open water, zoals zeeën, rivieren en meren. Korte denkt dat een halvering van het aantal slachtoffers mogelijk is. Hij pleit voor publieke drijfmiddelen, zoals reddingsboeien met een koord, bij zwemlocaties. Omstanders die iemand in nood rechtstreeks proberen te helpen, lopen anders het risico zelf onder water te worden getrokken. Zelfs een eenvoudig voorwerp als een volleybal kan volgens hem als drijfmiddel dienen.

Reddingsboeien zijn volgens Korte op veel plekken verdwenen na vandalisme en bezuinigingen. Bovendien is de verantwoordelijkheid voor zwemveiligheid verdeeld over ministeries, provincies, gemeenten, exploitanten en andere beheerders. Provincies letten vooral op de waterkwaliteit, terwijl beheerders verantwoordelijk zijn voor de veiligheid.

Naast meer drijfmiddelen wil Korte dat kinderen leren omgaan met natuurwater. Zwemlessen vinden nu vooral plaats in gecontroleerde zwembaden, terwijl open water golven, stroming en wisselende temperaturen kent. Voor zwemdiploma C bestaan plannen om les in open water op te nemen, maar de uitvoering daarvan moet nog beginnen.