Zoveel risico's aan meedoen met een datingprogramma: terug naar Tinder dan maar?

In dit artikel:

Knappe ontmoetingsverhalen — de zogenoemde meet cutes — blijven populair op Nederlandse tv, maar roepen ook ongemakkelijke vragen op over realisme en privacy. Columniste beschrijft hoe zulke anekdotes enerzijds romantiek levend houden (het toeval, de vonk, het wereldberoemde camera-moment) en anderzijds onbereikbare verwachtingen scheppen in het tijdperk van datingapps, waar relaties vaak minder filmisch en meer praktisch beginnen.

Op televisie verschijnen talloze voorbeelden waarin singles hopen hun sprookje te vinden: First Dates (BNNVARA) en Winter vol Liefde (RTL) presenteren liefdesontmoetingen die door een land vol kijkers worden beoordeeld—met alle ongemakkelijke momenten daarbij wanneer intieme of gênante details ongemerkt worden vastgelegd. Soms lopen zulke romances zelfs uit op openlijk drama, zoals dit jaar in De Hanslers op SBS6, waar een relatie uit Winter vol Liefde later strandt te midden van conflict met familie en publieke sensatie.

Nieuw is het programma van de Evangelische Omroep, Je weet niet dat je date, waarin mensen zonder hun medeweten worden opgegeven en vervolgens door verborgen camera’s drie staged meet cutes ondergaan. De columnist uit ethische bedenkingen over dit format: het schendt verwachtingen van privacy en roept de vraag op hoe verantwoord zulke verrassingen zijn. Tegelijk erkent zij dat de eerste aflevering—met een mannelijke deelnemer, Martin, die drie gescripte ontmoetingen beleeft (autopech, Marktplaats-verkoper, en een geitenliefhebber)—ogenschijnlijk hartelijk en verhalend geslaagd was.

Kortom: televisiemeet cutes blijven verleiden met hun vertelbare romantiek, maar de commerciële en voyeuristische kant van zulke formats maakt ze problematisch; ze zetten zowel deelnemers als kijkers in een ongemakkelijke schijnwerper.