Zorgverzekeraars starten meldpunt medicijntekorten, maar fabrikanten en groothandels doen niet mee

In dit artikel:

Zorgverzekeraars starten een landelijk meldpunt om dreigende medicijntekorten sneller inzichtelijk te maken. De maatregel volgt op een berisping van toezichthouder NZa eind juni, die oordeelde dat verzekeraars meer moeten doen om hun zorgplicht te vervullen en tekorten tijdig te bestrijden. Het meldpunt moet gegevens bundelen over niet-leverbare geneesmiddelen en beschikbare alternatieven; die informatie staat nu versnipperd op de sites van individuele verzekeraars.

Tekorten zijn een structureel probleem in Nederlandse apotheken en ontstaan door een mix van factoren: productiestoringen in Azië, schaarse grondstoffen, logistieke knelpunten en het preferentiebeleid van verzekeraars. Dat laatste beleid geeft per geneesmiddel een voorkeursleverancier (meestal de goedkoopste), waardoor niet-preferente aanbieders minder geneigd zijn voorraad aan te houden. Bij uitval zijn daardoor vaak weinig alternatieven beschikbaar.

Verzekeraars kondigden eerder meerdere tegenmaatregelen aan: vanaf 2026 tijdelijk afzien van preferentie bij dreigend tekort, spreiding van contracten over meerdere verzekeraars, financiering van veiligheidsvoorraden bij groothandels, hogere distributievergoedingen en in sommige gevallen hogere betaalde prijzen om levering zeker te stellen. Desondanks blijven leveranciers terughoudend met medewerking aan het nieuwe meldpunt. Generieke fabrikanten (Bogin) wijzen erop dat zij al via bestaande kanalen waarschuwen — twee maanden van tevoren aan het CBG, via apothekersorganisatie KNMP, EMA en volgens contracten aan verzekeraars — en vrezen dat vroegtijdige openbaarmaking de commerciële relatie verstoort en paniekaankopen kan veroorzaken.

Demissionair minister Jan Anthonie Bruijn erkent in een brief aan de Tweede Kamer (eind september) het ontbreken van één eenduidig overzicht van tekorten en het belang van volledige en actuele data. Hij wil partijen bij elkaar brengen om te onderzoeken hoe de uitwisseling van beschikbaarheidsgegevens structureel verbeterd kan worden, maar wijst ook op de uiteenlopende commerciële belangen die samenwerking bemoeilijken.