Zorgkantoor Zilveren Kruis wilde dat moeder zorgende zoon minder dan €34,28 per uur betaalde, maar hoogste rechter zegt nee

In dit artikel:

De Centrale Raad van Beroep heeft op 22 oktober 2026 bepaald dat een zorgkantoor niet mag eisen dat iemand een afgesproken en wettelijk toegestaan uurloon verlaagt om binnen het reguliere pgb-budget te blijven. De uitspraak gaat over een vrouw met een Wlz-indicatie die thuis woonde en haar zoon €34,28 per uur betaalde voor 40 uur zorg per week.

De vrouw had al vóór 2014 een pgb en viel daardoor onder overgangsrecht. Het betaalde tarief lag met €34,28 onder de voor haar geldende wettelijke grens. Zij vroeg vanaf 1 januari 2024 een EKT-toeslag aan: een verhoging van maximaal 25 procent voor situaties waarin passende zorg thuis niet doelmatig binnen het basisbudget kan worden betaald. Het zorgkantoor, Zilveren Kruis, wees die aanvraag af omdat een kleine verlaging van het uurloon volgens de organisatie voldoende zou zijn om de zorg wel binnen het basisbudget te bekostigen.

De rechtbank Midden-Nederland vernietigde die afwijzing al in december 2024. In hoger beroep oordeelt de Centrale Raad dat de wet en de wetsgeschiedenis geen basis bieden voor de redenering van het zorgkantoor. De moeder hoefde haar zoon dus niet minder te betalen, zolang het tarief wettelijk was toegestaan. Dat de zorg noodzakelijk, toereikend en kwalitatief goed was, stond niet ter discussie.

De Raad kent de EKT-toeslag daarom alsnog toe, met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2024 tot het overlijden van de vrouw in 2026, voor zover het basisbudget de zorgkosten niet dekte. De exacte hoogte van de toeslag is niet vastgesteld; 25 procent is slechts het maximum en geldt alleen over het tekort. Haar zoon zette de procedure als erfgenaam voort. Zilveren Kruis moet bovendien €1.868 aan proceskosten betalen.

De uitspraak is vooral relevant voor mensen met een oud, onafgebroken pgb en overgangsrecht. Zonder dat overgangsrecht gelden voor niet-professionele zorgverleners veel lagere tarieven: €26,98 per uur in 2026 en €27,95 in 2027. Wie met een vergelijkbare eis wordt geconfronteerd, kan bezwaar maken; daarvoor geldt een termijn van zes weken.