Zonder pijnlijke concessies geen vrede tussen Oekraïne en Rusland

In dit artikel:

Na bijna vijf jaar oorlog tussen Rusland en Oekraïne lijkt een militaire overwinning voor geen van beide partijen in zicht. De frontlinie verandert nauwelijks, terwijl aanvallen op steden, energievoorzieningen en economische infrastructuur voortduren. De oorlog heeft tienduizenden levens geëist, miljoenen mensen ontheemd en Oekraïne zwaar economisch getroffen. Volgens de auteur is extra militaire steun wel belangrijk voor de onderhandelingspositie van Kyiv, maar geen vredesstrategie. Ook Oekraïne bereidt nieuwe onderhandelingen voor, die in oktober zouden moeten plaatsvinden.

Een mogelijk akkoord zou volgens de auteur uit drie harde afspraken kunnen bestaan. Ten eerste zou Oekraïne de door Rusland geclaimde delen van de Donbas moeten overdragen, waarbij grenzen en de rechten van de bevolking internationaal worden vastgelegd. Ten tweede zou Oekraïne buiten de NAVO blijven, in ruil voor bindende internationale veiligheidsgaranties. Ten derde zou een juridisch vastgelegde en internationaal bewaakte demarcatielijn de partijen van elkaar moeten scheiden. Schendingen daarvan moeten onafhankelijk en consequent worden gemeld.

De voorgestelde regeling is voor Oekraïne pijnlijk en verre van ideaal, maar volgens de auteur vereist vrede dat beide partijen concessies doen. Europa moet daarom naast militaire steun actiever diplomatiek gaan onderhandelen. Rusland moet bereid zijn tot compromissen, Oekraïne tot moeilijke keuzes en het Westen tot langdurige veiligheidsgaranties. Een compromis wordt daarbij niet als capitulatie gezien, maar als een realistische manier om het voortdurende verlies aan mensenlevens te beëindigen en een nieuwe oorlog te voorkomen.