Zonder Lam dat ons lost, wordt ons de ezelsnek gebroken

In dit artikel:

Ds. J. Belder gebruikt het beeld van de ezel om een bijbelse lijn te trekken van Exodus naar het Nieuwe Testament: in Exodus 13:13 en 34:20 moet het eerstgeboren ezel‑veulen worden ‘gelost’ door een lam; ontbreekt dat lam, dan zou het dier de nek gebroken moeten worden. Die regel ziet hij als sleutel voor het begrijpen van Jezus’ intocht op een ezel en van zijn dood op Golgotha.

De ezel staat er bij Belder zowel als negatief (koppig, traag, ongevoelig) en positief (betrouwbaar lastdier) bij. Jezus rijdt bewust op een ezel wanneer Hij Jeruzalem binnenkomt: daarmee verschijnt Hij als dienende Koning (Zacharia 9:9), als de beloofde Profeet en — tegelijk — als Priester die niet alleen offer brengt maar Zelf het offer is. In die rol is Hij het Lam dat het onreine ezel‑veulen loskoopt; zonder dat offer zou de ezel gedood worden. Zijn breken op Golgotha is daarom de middelende daad waardoor mensen, oorspronkelijk ‘ezels’ in hun zondige staat, worden vrijgekocht.

De vrije mensen die daaruit voortkomen zijn volgens de auteur niet passief, maar geroepen tot eenzelfde volhardende inzet: ze moeten het juk van Christus opnemen, elkaar dragen en Hem uitdragen in het dagelijks leven. Concluderend schildert Belder gelovigen als degenen die, dankbaar voor verlossing door het Lam, met vasthoudende trouw het offer navolgen en zo het eeuwige leven ontvangen.

De tekst is geschreven door een hervormd emeritus predikant uit Appingedam en plaatst literaire, juridische en christologische elementen naast elkaar om het betekenisvolle gebruik van de ezel in de Schrift te verduidelijken.