Zogenaamde hoeders van de democratie breken deze juist af

In dit artikel:

De tekst waarschuwt dat de huidige bestrijding van “rechts en extreemrechts” zich presenteert als verdediging van de democratie, maar in praktijk diezelfde democratie ondermijnt. Sinds 1789 vormen de aanduidingen links en rechts volgens de auteur kernbegrippen van democratisch politiek verschil: rechts staat voor ondernemerschap, traditie, gezin en nationaal patriottisme en heeft historisch gezien tegen nazi’s gestreden en bijgedragen aan Europese samenwerkingen (denk aan De Gaulle, Adenauer, Churchill). Latere rechtse leiders als Thatcher en Reagan verzetten zich tegen socialistische staatsplannen.

De kritiek richt zich op wat de auteur ziet als hedendaagse “hoeders van de democratie” — media, politici en sommige gemeenteraden in Nederland — die via stigmatisering, dehumanisering en het buitensluiten van gekozen partijen het publieke debat verstikken. Recentelijk zouden uitlatingen in de mainstream media en in gemeenteraden partijen die anders denken dan een minderheidskabinet hebben proberen te marginaliseren. Historische voorbeelden (zoals de eenpartijvorming in China onder Mao na 1957) illustreren volgens de schrijver hoe het vermeende doel “democratie redden” kon uitlopen op afschaffing ervan.

Kernboodschap: democratie vereist debat en pluralisme; wie andersdenkenden systematisch het woord ontneemt, schaadt juist de democratische rechtsorde.