Zoals beloofd wint Evenepoel de Gold Race: 'Zit net onder de monumenten'

In dit artikel:

Remco Evenepoel loste vorig jaar gegeven belofte in: precies een jaar nadat hij tijdens zijn kennismaking met het Amstel Gold-parcours als derde eindigde en zei terug te willen keren om te winnen, stond hij nu op het hoogste treetje met trofee en bloemen. De Belg maakte in de finale het verschil door op de Eyserbosweg stevig door te rijden; alleen Mattias Skjelmose kon hem nog volgen, maar Evenepoel had genoeg over voor de beslissende sprint op de Cauberg.

De overwinning kwam niet uit de lucht vallen: Red Bull‑Bora‑Hansgrohe controleerde de wedstrijd met name dankzij ploegmaten Danny van Poppel en Tim van Dijke, die zich op Nederlands grondgebied opofferden om Evenepoel steeds vooraan te houden. Vauquelin en Jorgenson vielen na een pijnlijke valpartij weg, wat de verhoudingen in het slot beïnvloedde. Evenepoel zei dat zijn sprintwaarden beter waren dan een jaar eerder, toen hij net verloor van Skjelmose en Tadej Pogačar.

Voor Evenepoel is dit — na een palmares met olympische titels, wereldtitels (tijdrit en weg), een Vuelta‑zege en twee Luik‑Bastenaken‑Luik-overwinningen — een van de mooiste zeges van het seizoen; hij plaatst Amstel Gold Race net onder de klassieke monumenten en prijst het parcours. Course-directeur Leo van Vliet, die na dertig jaar afzwaait, noemde Evenepoel “een superwinnaar” en droeg het directeursstokje over aan Tom Dumoulin, die als zesvoudig deelnemer en stagiair al in de organisatie meekeek. Van Vliet gaf aan vertrouwen te hebben dat Dumoulin de koers kan behoeden voor haar karakter, maar voegde ook toe dat hij zal moeten bewijzen dat hij het waard is.

De wedstrijd markeert zowel een sportieve mijlpaal voor Evenepoel als een symbolische overdracht van leiding binnen de Amstel Gold Race-organisatie. Veteranen en debutanten, waaronder afscheidnemende renners als Bauke Mollema, gaven er nog een laatste acte de présence.