Zo weten slingerapen het beste voedsel te vinden, zonder het hele bos te kennen

In dit artikel:

Ecologen volgden zes jaar lang groepen slingerapen op het Mexicaanse schiereiland Yucatán en ontdekten hoe kennis over voedselbronnen zich verspreidt binnen de groep, ook als de hele groep nooit tegelijk bijeenkomt. De apen vormen voortdurend wisselende subgroepjes die samen op zoek gaan naar bomen met rijp fruit; daardoor kent ieder individu slechts een deel van het bos. Sommige fruitplekken zijn bij veel apen bekend — vergelijkbaar met drukbezochte eetgelegenheden — terwijl andere plekken als verborgen parels door maar één of twee apen worden bezocht. Wanneer subgroepen elkaar kruisen, wisselen ze die unieke informatie uit, waardoor de groep als geheel betere voedselplaatsen vindt dan een enkel dier afzonderlijk.

De onderzoekers analyseerden de gedeeltelijke overlap van individuele leefgebieden en constateerden dat die balans tussen ontmoeting en verspreiding essentieel is: genoeg overlap om tips uit te wisselen, maar voldoende scheiding om verschillende delen van het bos te blijven verkennen. De gedragspatronen verschilden per seizoen: in het droge seizoen, met minder fruit, verspreiden de apen zich meer; in het natte seizoen komen ze vaker samen. De studie is recent gepubliceerd in npj Complexity. Als ludieke noot speelde afgelopen zomer een groep apen in Wildlands met een telefoon die een bezoeker per ongeluk in het verblijf liet vallen.