Zo ontstaat een (vier)dubbele regenboog

In dit artikel:

Een regenboog ontstaat wanneer zonlicht een bolvormige regendruppel binnendringt, waarbij het licht wordt gebroken, verdeeld in spectrumkleuren en via interne reflectie terugkaatst richting de waarnemer. Hierdoor zijn regenbogen alleen zichtbaar als de zon laag staat, achter de kijker schijnt en de regen voor hen ligt. Dit verklaart waarom regenbogen zelden midden op de dag verschijnen, vooral in de zomer wanneer de zon hoog aan de hemel staat; op de langste dag is een regenboog tussen half elf en half vijf vrijwel niet te zien. Op de evenaar komt dit fenomeen daardoor nog minder vaak voor.

Regendruppels zijn niet altijd de vaak afgebeelde traanvorm, maar variëren in vorm en grootte: kleine druppels zijn bijna perfect bolvormig, terwijl grotere druppels tijdens de val afgeplat kunnen worden door luchtweerstand, soms zelfs parachuteachtig, voordat ze uiteenvallen. Dit beïnvloedt de breking en reflectie van het licht en zo het uiterlijk van de regenboog.

Een dubbele regenboog ontstaat wanneer zonlicht twee keer aan de binnenkant van de druppel reflecteert, waardoor een tweede boog met omgekeerde kleuren zichtbaar wordt, iets hoger aan de hemel dan de primaire boog. Tussen de twee bogen is de lucht opvallend donkerder door lichtreflectie. Bij reflectie van de regenboog in een wateroppervlak kunnen soms zelfs vier bogen worden waargenomen.

Tegenwoordig heeft de regenboog ook een symbolische betekenis gekregen, onder andere als vlag met zes kleuren, wat het menselijke aspect benadrukt, in tegenstelling tot de zeven kleuren van de regenboog in de natuur, die als teken van goddelijke volledigheid wordt gezien. Dit artikel, geschreven door wiskundedocent Zacharias Klaasse, benadrukt de natuurwetenschappelijke basis van regenbogen en hun culturele betekenis.