Basispakket zorgverzekering misschien genoeg: check of aanvulling écht nodig is
In dit artikel:
Het Nederlandse basispakket van de zorgverzekering is zo ruim dat mensen met gemiddeld zorggebruik er doorgaans mee uit de voeten kunnen. Wettelijk is de dekking voor alle verzekeraars gelijk — huisartsenzorg, ziekenhuiszorg en geneesmiddelen, psychische hulp, verloskunde en kraamzorg, tandheelkunde tot 18 jaar en bepaalde preventieve maatregelen horen er standaard bij. Het verschil tussen polissen zit vooral in welke ziekenhuizen en zorgaanbieders met een verzekeraar samenwerken; hierdoor kun je niet voor elke behandeling overal terecht.
Consumenten nemen vaak aanvullende verzekeringen uit zekerheid, maar de Consumentenbond waarschuwt dat die premies lang niet altijd opwegen tegen de vergoedingen die men er daadwerkelijk van gebruikt. Sommige vergoedingen uit het basispakket zijn bovendien onvoldoende bekend: tandartszorg voor kinderen tot 18 jaar en fluoridebehandelingen bijvoorbeeld worden standaard vergoed, maar worden door ouders soms overgeslagen.
Vanaf 2026 worden preventieve interventies verder uitgebreid: stoppen-met-rokenprogramma’s worden driemaal per jaar vergoed (nu eenmaal) en geïntegreerde leefstijlprogramma’s (GLI) voor twee jaar gedragsverandering zitten in het pakket. Verzekeraars leggen daarbovenop eigen stimulansen voor gezondheid: apps om te hardlopen, platforms voor pas bevallen moeders, spaarsystemen voor bewegen, kortingen op brillen of sportschool en zelfs acties voor kussens of condooms. Deze aanbodvariatie kan aanleiding zijn om polissen te vergelijken op wat zij aan preventie en aanvullende diensten bieden.
Econoom Bastian Ravesteijn benadrukt dat de kernfunctie van een verzekering is te beschermen tegen hoge zorgkosten, maar dat het moeilijke vraagstuk blijft welke zorg alsnog vergoed moet worden. Traditionele economische redeneringen concludeerden ooit dat zorg die mensen niet uit eigen zak betalen ook geen vergoeding behoeft, omdat mensen die zorg kennelijk weinig waarderen. Recente onderzoeken tonen echter dat veel zorgmijders niet goed weten welke voordelen zorg oplevert of pas op lange termijn resultaat zien — bijvoorbeeld bij psychische zorg of preventieve tandheelkunde — en dat het vermijden van vroege, relatief goedkope zorg later tot duurdere behandelingen leidt.
De huidige discussie legt daarom de nadruk op preventie die aantoonbaar effectief is: vergoed preventie kan toekomstige hoge kosten voorkomen, maar alleen als het om bewezen effectieve interventies gaat, anders bestaat het risico op verspilling van middelen die beter aan noodzakelijke zorg besteed zouden worden.