Zit België net als Frankrijk op een berg 'wit goud'? Wij bezoeken mogelijk grootste waterstofbel ter wereld
In dit artikel:
In het noordoosten van Frankrijk, nabij Pontpierre in de regio Lotharingen, werd recent een omvangrijke voorraad natuurlijke (zogenaamde witte) waterstof ondergronds gevonden. Franse schattingen spreken van ongeveer 34 miljoen ton H2 — voldoende om het Belgische elektriciteitsverbruik ongeveer veertien jaar te dekken — en die ontdekking heeft België aangespoord om zelf onderzoek te doen naar vergelijkbare voorraden in zijn ondergrond. De Belgische Geologische Dienst (KBIN) onderzoekt dit nu binnen het BE.Hydrogen‑programma; de eerste onderzoeksfase is goedgekeurd voor twee jaar en kan worden verlengd.
Wat witte waterstof onderscheidt van andere typen is dat ze niet wordt geproduceerd, maar van nature in de ondergrond voorkomt. Daardoor zou ze veel goedkoper kunnen zijn dan kunstmatig opgewekte groene waterstof (geschat 2–3 euro/kg tegenover zo’n 10 euro/kg voor groene H2) en geen extra CO2-uitstoot veroorzaken. Franse experts en beleidsmakers noemen de vondst potentieel zeer belangrijk; de Belgische minister Jean‑Luc Crucke omschreef het als "een gamechanger" als dergelijke voorraden ook in België aanwezig blijken.
Er zijn echter belangrijke onzekerheden en technische uitdagingen. De Franse boringen bereikten dieptes van ruim 3.600 meter onder grote druk (meer dan 200 bar) en bij temperaturen tot circa 100°C. Er moet onderzocht worden hoe zuiver het gas is, hoe het continu wordt aangevuld, en welke methoden geschikt en economisch zijn om het te winnen. De Fransen plannen om de gevonden waterstof direct te gebruiken in plaats van grootschalig op te slaan. België wil na de inventarisatie mogelijk private partners aantrekken voor proefboringen en verdere ontwikkeling; na de eerste federale fase worden de gewesten nauw betrokken bij de vervolgstappen.
Geologisch wordt in België vooral gekeken naar gebieden die gelijkenissen vertonen met de Franse vindplaats: mijnbekkens van Henegouwen tot Limburg, het Brabants massief (hard graniet met natuurlijke radioactiviteit die water kan splitsten) en het vulkanische Eifelgebied langs de grens. Als betekenisvolle voorraden aantoonbaar en winbaar blijken, zou witte waterstof vooral ingezet kunnen worden in energie-intensieve industrieën (staal, petrochemie, cement) en zwaar transport (scheepvaart, zwaar wegvervoer, mogelijk luchtvaart).
Kortom: de vondst in Lotharingen opent een veelbelovende maar nog jonge onderzoekslijn. Het potentieel voor België is aanwezig, maar de sleutelvragen — omvang, winningsmethoden, zuiverheid, kosten en regelgeving — moeten eerst door proefboringen, technische studies en publieke/private afwegingen worden beantwoord.