Zelfs leken en 74-jarigen kunnen plots opduiken op proftoernooien: het "superoneerlijke" bestaan van (betaalde) wildcards

In dit artikel:

De 21‑jarige Egyptische Hajar Abdelkader werd deze week wereldwijd bekend nadat een video van haar deelname als wildcard aan een ITF‑proftoernooi in Nairobi viraal ging. In die beelden blijkt ze nauwelijks een bal te raken en de spelregels niet te kennen, wat leidde tot veel verwondering en de vraag of haar plek gekocht was.

Ex‑prof Filip Dewulf zegt dat het verkopen van wildcards bij kleinere toernooien geen nieuw fenomeen is: toernooidirecteurs van lagere categorieën zouden soms tegen betaling vrije plaatsen weggeven aan de hoogste bieder. Formeel is dat niet toegestaan en het druist volgens Dewulf in tegen de sportieve integriteit, maar armlastige lokale evenementen hebben weinig inkomstenbronnen (weinig toeschouwers, weinig sponsors) en staan onder druk om de begroting rond te krijgen. Daardoor ontstaan verleidingen om “louche” oplossingen toe te laten, denkt hij.

Dewulf relativeert ook: op kleinschalige circuits verschijnen af en toe vreemde deelnemers — hij noemt het voorbeeld van de Amerikaanse Gail Falkenberg, die op haar 60e terugkeerde naar proftennis en tot haar 74e incidenteel deelnam aan toernooien waar weinig concurrentie was, en daarin slechts één wedstrijd won. Zulke gevallen illustreren dat wildcards zowel sportief oneerlijk kunnen zijn als publiekelijk lachwekkend.

De clip rond Abdelkader leidde vooral tot online spot en vragen over toezicht, maar herinnerde er ook aan dat er ongelijkheid bestaat tussen tennislanden: spelers uit rijke naties gebruiken wildcards structureel om ritme op te doen, terwijl bij de kleinere evenementen soms andere motieven doorslaggevend lijken. Het blijft wachten op maatregelen of strengere controle om misbruik tegen te gaan.