Zelfs kosjere media in Israël zenden op deze Sjabbat uit

In dit artikel:

Zaterdagochtend rond acht uur werden Israëli’s opgeschrikt door een nationale melding dat een Amerikaans-Israëlische aanval op Iran aan de hand was. Binnen enkele minuten zochten miljoenen mensen veilige kamers en schuilkelders op, namen proviand mee en bereidden zich voor op een mogelijk langdurig verblijf ondergronds. Al dagen weken deden geruchten van een aanval de ronde; de Verenigde Staten bouwden zwaar materieel en troepen op in de regio en de Amerikaanse ambassadeur in Jeruzalem riep vrijdag op zo snel mogelijk te vertrekken indien commerciële vluchten nog vlogen, wat een mini-exodus op gang bracht naar Ben Goerion en tot annuleringen van reizen leidde.

Kort na de officiële aankondiging klonken de eerste luchtalarmsignalen voor inkomende raketten. Tien miljoen mensen brachten anderhalf uur door in schuilruimtes; via radio, tv en andere kanalen gaf het Home Front Command voortdurend instructies. Zelfs religieuze zenders die normaal op sjabbat zwijgen, bleven uitzenden met veiligheidsmeldingen. Hulpdiensten als Magen David Adom meldden enkele uren na het begin van de aanval geen geregistreerde gewonden. Ziekenhuizen verplaatsten uit voorzorg patiënten en operaties naar speciale ondergrondse afdelingen en parkeergarages; een patiënt uit Oost-Jeruzalem werd bijvoorbeeld naar een ondergrondse vleugel overgebracht, wat veel stress veroorzaakte voor familie en personeel.

De Iraanse tegenaanval oogde op sommige plekken minder intens dan eerdere escalaties — eerder dit jaar werd raketvuur vergeleken met een “denderende goederentrein” —; explosies waren nu sporadischer. In Tel Aviv openden metrostations hun deuren als publieke schuilplaatsen en boden wifi en extra stroompunten; beeldmateriaal toonde honderden mensen op perrons. Op stranden bleven enkelen onverstoorbaar matkot spelen; “We krijgen tijdig waarschuwingen en er is een schuilkelder dichtbij,” zei een lokal inwoner tegen een cameraploeg. Vanuit Teheran waren massale verkeersbewegingen zichtbaar bij mensen die de stad probeerden te ontvluchten.

De timing van het offensief, vlak voor het Joodse Poerimfeest, geeft de situatie voor veel Israëli’s extra lading. Poerim herinnert aan een geplande vernietiging van Joden in het oude Perzië (Iran) en de bijbehorende symboliek van Amalek wordt in de traditie vaak als metafoor voor existentiële bedreiging gezien. Regeringsfunctionarissen zeggen dat de beslissing op strategische analyses berust, niet op symboliek, maar veel burgers ervaren de samenloop van gebeurtenissen wel als betekenisvol. Scholen en festiviteiten zijn afgelast.

Het Home Front Command waarschuwt dat de operatie dagen tot mogelijk weken kan duren en dringt aan op kalmte en discipline. Terwijl onzekerheid blijft hangen, zijn Israëli’s op veel plekken bezig de dagelijkse routines zo goed mogelijk te handhaven en vast te houden aan gemeenschappelijke rituelen en veerkracht.