Zeeuwse ringrijden en sjezenrijden erkend als immaterieel erfgoed

In dit artikel:

Ringrijden en sjezenrijden in Zeeland zijn officieel toegevoegd aan de Nederlandse inventaris van immaterieel erfgoed. Daarmee erkent Nederland deze eeuwenoude tradities als levend cultureel erfgoed dat nog altijd door sterke lokale gemeenschappen wordt gedragen, meldt Erfgoed Zeeland.

Bij ringrijden probeert een ruiter te paard met een lans of stok een ring te raken; vooral op Walcheren en in delen van Zuid-Beveland is deze volkssport populair. Sjezenrijden is een variant waarbij een ring wordt gestoken vanuit een tweewielige sjees, met koetsier en ringsteker in traditionele Zeeuwse klederdracht. Volgens de Zeeuwse Ringrijders Vereniging draait het daarbij niet alleen om de wedstrijd zelf, maar vooral om verbondenheid, plezier en het doorgeven van de traditie tussen generaties.

De wortels van ringrijden gaan vermoedelijk terug tot de middeleeuwen, al zijn de oudste schriftelijke bronnen uit de late zeventiende eeuw. De opname in de landelijke inventaris plaatst de tradities naast ruim vierhonderd andere Nederlandse cultuurvormen die als immaterieel erfgoed zijn vastgelegd.