"Ze zet ons weg als profiteurs en luieriken": Myriam, Koen en Sandra zijn langdurig ziek én boos om uitspraken Valerie Van Peel (N-VA)
In dit artikel:
N-VA-voorzitter Valerie Van Peel stelde afgelopen weekend dat er nog geld te besparen valt bij de controle van langdurig zieken en dat controleartsen van de ziekenfondsen niet altijd onafhankelijk zouden oordelen. Die opmerkingen stuitten op hevige verontwaardiging bij mensen die zelf langdurig ziek zijn. Drie getuigenissen illustreren waarom.
Myriam (65) stopte in 1993 als kinesiste door chronisch vermoeidheidssyndroom. Ze werd door zowel een adviserend geneesheer van haar ziekenfonds (HZIV) als door een controlearts van het RIZIV onderzocht. Terwijl het ziekenfonds volgens haar correct handelde, schorste de RIZIV-arts haar omdat hij CVS in twijfel trok; na beroep kreeg Myriam alsnog gelijk. Ze vermoedt dat politieke belangen soms meespelen bij RIZIV-beslissingen en verzet zich tegen Van Peels aanname dat controleartsen per definitie onbetrouwbaar zijn.
Koen (51) is sinds 2021 arbeidsongeschikt door zware rug- en nekletsels. Hij ervaart herhaalde oproepen en maatschappelijke druk om “weer aan het werk” te gaan als kwetsend en onrealistisch. Controlegesprekken voelen volgens hem vaak vernederend — soms een korte afspraak achter plexiglas met routinematige vragen — en hij merkt dat langdurig zieken worden geframed als profiteurs. Koen noemt Van Peels opmerkingen “gruwelijk” en ziet die vooral als een manier om begrotingscijfers op te poetsen.
Sandra schetst hoe werkgevers mensen met gezondheidsproblemen eerst uithollen door uren te laten verminderen en hen daarna te laten vertrekken; terugkeren naar de oude job is bij veel langdurig zieken geen optie. Haar echtgenoot, die een zware hersenaandoening heeft, werd gaandeweg verplicht om minder te werken en riskeerde uiteindelijk ontslag. Sandra waarschuwt tegen een te eenzijdige blik op werknemers en vraagt om het hele systeem — inclusief misbruik door werkgevers en hoge werkdruk die tot burn-out leidt — mee te nemen in de discussie.
Samen pleiten de geïnterviewden voor meer nuance: controleartsen horen onafhankelijk en professioneel te werken, maar beleidsmakers moeten ook kijken naar oorzaken zoals bedrijfspraktijken en hoge werkdruk in plaats van langdurig zieken als besparingspost te behandelen.