Ze werd in 1963 als baby weggehaald bij haar moeder, nu krijgt ze excuses van het kabinet: 'Ben ik wel geworden wie ik had moeten zijn?'

In dit artikel:

Het kabinet biedt donderdag in Den Haag officieel excuses aan aan afstandsmoeders, afstandsvaders en geadopteerden voor de manier waarop de overheid zich tussen 1956 en 1984 bemoeide met binnenlandse afstand en adoptie. Aanleiding is het onderzoek van commissie-De Winter, dat laat zien hoe groot de schade was: ongehuwde zwangeren, vaders en kinderen hadden vaak nauwelijks invloed op beslissingen die hun leven voorgoed bepaalden. Volgens de commissie droegen niet alleen de overheid, maar ook onder meer kerken, artsen en maatschappelijke organisaties bij aan die situatie.

Twee betrokkenen uit dat onderzoek, Ans de Bakker (82) en Georgia Gradenwitz (63), vertellen waarom die excuses voor hen belangrijk zijn. De Bakker moest in 1967 haar zoon afstaan nadat zij ongehuwd zwanger was geraakt; pas toen hij 55 was, ontmoetten zij elkaar terug. Ze beschrijft hoe ze onder druk naar een tehuis voor ongehuwde moeders in Goirle werd gestuurd, haar kind direct na de geboorte kwijtraakte en jarenlang zweeg over wat er was gebeurd. Nu haar zoon opnieuw in haar leven is, hoopt ze vooral op erkenning dat de overheid medeverantwoordelijk was.

Gradenwitz werd als baby door de politie en de Raad voor de Kinderbescherming bij haar verzorgster weggehaald, terwijl haar moeder aan het werk was. Uit haar dossier bleek later dat haar moeder al snel als ongeschikt werd bestempeld, mede op basis van subjectieve oordelen en zonder stevige onderbouwing. Ook haar vader werd buitenspel gezet. Voor Gradenwitz zijn de excuses geen oplossing voor het verleden, maar wel een kans op erkenning en eerherstel voor haar ouders.