Ze hoopte op klassiek spelen op het podium, het werd de ICT. Wat als het leven anders loopt?

In dit artikel:

Aldert Bergstra blikt terug op zijn jeugdige droom om als tekenaar door te breken, maar moest accepteren dat een groot publiek uitbleef. In een persoonlijk verhaal onderzoekt hij met vijf anderen hoe je omgaat met ambities die niet uitkomen en met werk dat veel minder glansrijk is dan gehoopt. Violette Rondeel zag haar toekomst als klassiek gitarist instorten door focale dystonie, maar vond via de ICT en later gitaarles geven toch een nieuw evenwicht. André van den Boogaart maakte carrière in de muziek, maar combineerde optredens jarenlang met zwaar werk; na meerdere bandbreuken koos hij voor woonbegeleiding en muziek als plezier. Chava Beijk verruilde het operavak voor het gemeentesecretariaat en ontdekte dat minder podiumdruk haar niet minder bevlogen maakte. Annelies Kaan zocht haar roeping eerst in het onderwijs en vond later alsnog een vorm die past bij haar liefde voor theater: trainingsacteren en maatschappelijke voorstellingen. Janna Lint gaf haar dansdroom niet op zonder alles te proberen, maar belandde na jaren audities en omzwervingen in marketing. De rode draad: een leven dat afwijkt van het oorspronkelijke ideaal hoeft niet per se als mislukking te voelen.