"Ze hebben er gewoon schijt aan hoe de mensen erover denken"

In dit artikel:

Hans Smolders, 64‑jarige oud‑ijshockeyer en lijsttrekker van Lijst Smolders Tilburg (LST), is volop bezig met campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen van 2026. In Tilburg hangt hij posters en sandwichborden op, in een kledingstijl die hij als ongewoon omschrijft; politiek was oorspronkelijk niet zijn roeping. Smolders kwam via ondernemersklachten over bestuurlijke frustraties in de politiek terecht en zit nationaal en lokaal al bijna een kwart eeuw in het publieke domein: eerdere Kamerzetels had hij voor LPF (2002–2003), FVD (2021) en BVNL (2021–2023). De komende raadsperiode wordt zijn laatste in Tilburg; daarna zegt hij afscheid te nemen van de politiek.

Een kantelpunt in zijn politieke beleving was 6 mei 2002: Smolders was de chauffeur van Pim Fortuyn en stond ooggetuige van diens moord op het mediapark in Hilversum. Dat incident en de manier waarop Fortuyn volgens Smolders door media en politieke tegenstanders werd weggezet, verminderden zijn vertrouwen in instituties en in de objectiviteit van de pers. Hij wijst ook op eerdere institutionele schokken — het verlies van vertrouwen in de katholieke kerk na seksueel misbruik en de rol van banken tijdens de kredietcrisis — als voorbeelden van een samenstel van tekortkomingen dat zijn scepsis voedt.

Lokaal verwijt Smolders het politieke establishment een gesloten systeem. In 2018 behaalde LST in Tilburg tien van de 45 raadszetels en werd daarmee de grootste fractie, maar de partij werd desalniettemin buitengesloten van het college. Smolders beschouwt dat als een gepolitiseerde afhandeling om gevestigde partijen in stand te houden, vergelijkbaar met wat hij ziet gebeuren rond prominente lokale kopstukken als Richard de Mos. Volgens hem bestaat er een geslepen machtsverdeling die nieuwe, kritische actoren buiten spel zet.

Agenda 2030, klimaatbeleid, ‘woke’-politiek en migratie zijn voor Smolders de kern van wat hij ziet als een globalistische en sturende elite die steden ‘omvormt’. Concreet verzet hij zich tegen plannen in Tilburg waarmee hij niet eens is: het halveren van de Ringbaan West, bouwprojecten van tienduizenden woningen binnen en net buiten die ring, uitbreiding van betaald parkeren en de opening van twee asielzoekerscentra. Die maatregelen ziet hij als ondoordacht en als middelen om automobiliteit te beperken en stedelijke bewoners te beïnvloeden; zijn vrees is dat Tilburg het karakter van grotere steden als Amsterdam en Rotterdam zal krijgen als die koers niet verandert.

Smolders profileert zich als lokaal verzet tegen wat hij ervaart als een eenzijdig beleid en mediasturing. Zijn retoriek is doortrokken van wantrouwen richting de gevestigde orde en van de overtuiging dat zowel nationale als supranationale agenda’s te ver doorgevoerd worden zonder voldoende raadpleging van inwoners. Met de aankomende verkiezingen wil hij nog één keer laten zien wat LST kan bereiken in Tilburg, voordat hij zich terugtrekt uit de politiek.