Zangeres Joya Mooi: 'Ik zou een avond met Tofik Dibi willen dansen in de Nyx'

In dit artikel:

Joya Mooi (35) bracht vrijdag haar nieuwe EP All the things uit en staat op 3 mei op de Dam tijdens de Nationale Herdenking van het Nederlandse Koloniale Verleden. In een gesprek geeft ze een beeld van haar leven in Amsterdam: muziek, moeder zijn, buurtgevoel en haar favoriete plekken in de stad.

Ze woont in Ganzenhoef (Zuidoost) en waardeert de ruimte, parken en het sterke gemeenschapsgevoel daar; ze ziet zichzelf niet meer vertrekken. Eerder woonde ze onder andere in Bos en Lommer en voelt zich ook verbonden met de sfeer van de Nieuwmarktbuurt, die haar herinnert aan studententijd en betaalbare theaters en cafés. Joya omschrijft hoe ze in elke buurt wel iemand heeft leren kennen – een teken van haar sociale manier van leven.

Moeder zijn speelt recent een rol in haar dagelijkse keuzes: vlak voor de geboorte van haar zoontje hoopte ze nog even naar Xi’an Delicious Foods te gaan, waar ze altijd dikke noedels met sojabonen bestelt; na de bevalling keerde ze er snel terug. Ze had wel een moestuin-ambitie, maar ontbrekende kennis en praktische zaken houden haar daarvan.

Muziek en publieke optredens combineren ze met lokale voorkeuren: ze is Ajaxfan en vond optreden in de Johan Cruijff Arena bijzonder; bij Labyrinth op de Amstelveenseweg heeft ze een favoriete tequila-cocktail. Tegelijk bekritiseert ze toeristische trekpleisters met een hoog energieverbruik, zoals de Amsterdam Ice Bar. Vintage winkelen bij Junk Amsterdam en zoetekauwerijen zoals de Antilliaanse bolo di cashupete van Esjes Cakes en custard buns van Hoi Tin komen ook voorbij als persoonlijke favorieten.

Joya heeft respect voor mensen met doorzettingsvermogen in de politiek; ze noemt Tofik Dibi als voorbeeld van iemand die vasthoudendheid en plezier combineert. Een ander belangrijk thema voor haar is lokale media: ze pleit voor een standbeeld voor Salto Radio, liefst met koptelefoon zodat mensen kunnen luisteren. Ze benadrukt de waarde van kleine, buurtgebonden verhalen die bij publieke omroepen als Salto ruimte krijgen—verhalen die in grotere media vaak verdwijnen.

In korte anekdotes toont de artiest een mix van betrokkenheid bij haar directe omgeving, liefde voor eenvoudige levenspleziertjes en maatschappelijke bewogenheid. Haar nieuwe EP en deelname aan de herdenking onderstrepen dat haar artistieke werk en haar publieke betrokkenheid elkaar nu ook formeel kruisen.