Young men are souring on Donald Trump
In dit artikel:
Donald Trump bouwt zijn imago al jaren op rond een mannelijk, dominantiegericht beeld: macho-optredens, provocationele socialmediaposts en het consequent winnen van het mannelijk stemelectoraat tijdens zijn verkiezingscampagnes. Dat beeld lijkt echter minder goed te werken bij jonge mannen. Waar in 2024 nog 49% van de 18–29-jarige mannen voor Trump stemde, blijkt uit een recente Harvard/IOP-peiling dat nu maar 28% van die groep hem goedkeurt. Mannen trokken aanvankelijk zelfvertrouwen uit hun steun voor Trump, maar praktische levenszorgen wegen zwaarder geworden.
Belangrijke knelpunten voor jonge mannen zijn betaalbaarheid en levensloopstappen: werk vinden, een huis kopen, een partner vinden en kinderen krijgen. Een NBC-enquête laat zien dat jonge mannen die op Trump stemden „kinderen krijgen” als hun belangrijkste doel noemen; jonge vrouwelijke Trump-stemmers zetten dat veel lager op de lijst. Economische pijnpunten — stijgende prijzen, hoge huren en moeilijk verkrijgbare huizen — ondermijnen Trumps belofte om „Amerika weer betaalbaar te maken”; beleidskeuzes zoals tarieven en de oorlog in Iran hebben volgens critici juist inflatoire druk gegeven. Een restaurantmedewerker van 21 uit Georgia illustreert het probleem: hij werkt twee banen, woont nog bij zijn ouders en vindt woonprijzen „crazy”, waardoor hij bij de komende tussentijdse verkiezingen niet op iemand zal stemmen.
Tegelijkertijd voelen veel jonge mannen zich door de Democraten genegeerd of afgewezen. Een groot deel van het publiek ziet de Democratische partij als vooringenomen tegenover mannen; in een Economist/YouGov-peiling vindt 54% dat anti-mannelijke vooringenomenheid een probleem is binnen de partij. Democraten worden ervan beschuldigd mannen vooral te behandelen als veroorzakers van problemen, niet als mensen met eigen problemen. Door die kloof zijn jonge mannen steeds vaker swing voters: in de Harvard/IOP-peiling zegt 33% op een Dem te zullen stemmen, 25% op een Rep en 38% weet het nog niet of zegt niet te gaan stemmen.
Sommige Democraten proberen hierop in te spelen door jongens en jonge mannen expliciet te erkennen en beleid te ontwikkelen. Gouverneurs als Wes Moore (Maryland) en Gavin Newsom (Californië) hebben initiatieven aangekondigd rond onderwijs, geestelijke gezondheid en hulp bij werkzoeken; Virginia werkt aan een commissie voor jongens en mannen. Moore benadrukt het belang van mannelijke rolmodellen en wil onder meer meer mannelijke leraren aantrekken.
Woonkosten spelen een centrale rol in het blokkeren van volwassenheid. Onderzoek van Gabrielle Penrose (Boston College) koppelt hogere huren aan meer non-university mannen die bij hun ouders blijven wonen en een lagere arbeidsparticipatie; ze schat dat een derde van de daling in werkdeelname bij niet-gegradueerde mannen sinds 2000 door huisvestingstekorten kan worden verklaard. Regelgeving en zoning die veel grond alleen voor eengezinswoningen openstellen, houden de woningvoorraad kunstmatig klein. Goldman Sachs berekent dat twee derde van het nationale woningtekort zou verdwijnen als regels in álle steden even soepel waren als in de minst strikte kwart.
Politieke obstakels blijven: oudere kiezers blokkeren vaak woningverruiming, en wetsvoorstellen om meer woningen bij banen mogelijk te maken stranden soms vóór ze wet worden, zoals recent in Virginia gebeurde. Ondertussen blijft de symboliek van mannelijkheid politiek ingezet: Trump organiseert in juni een cage-fight op het White House-plein als deel van zijn 250-jarig-America/80ste-verjaardagsviering — een theatrale bevestiging van het genre politiek-masculien spektakel dat hem groot maakte, maar niet per se de praktische zorgen van jonge mannen oplost.