Yolanda verhuisde voor Rien naar Gelderland, samen kwamen ze terug naar Amsterdam: 'Er was daar één restaurant: snackbar'

In dit artikel:

Yolanda Bonnes (66) en haar partner Rien Spruijt (69) zijn teruggekeerd naar de straat waar Yolanda in 1959 werd geboren: de Joan Melchior Kemperstraat, vlakbij het Westerpark in Amsterdam. Na een zoektocht belandden ze in 2019 in een benedenwoning van ongeveer 45 m² met een klein tuintje en een tuinhuisje waar Rien zijn muziekspullen en hengels stalt. Voor Yolanda is die straat allesbehalve willekeurig: “Deze straat, dat is voor mij Amsterdam,” zegt ze — een gevoel van thuiskomen dat de verhuizing motiveerde.

Het paar kent elkaar al sinds de jaren zeventig; ze waren elkaars eerste liefde maar raakten uit elkaar. Pas in 2011 vonden ze via sociale media weer contact en herleefde hun relatie. Ze woonden daarna jaren buiten de stad — onder meer in Dreumel en een dorp langs de Waal — maar de dorpssfeer paste niet bij hen. Rien miste reuring en stadsvoorzieningen; Yolanda wilde dichter bij familie en herinneringen zijn. Rien zette het plan door: terugkeren naar Amsterdam en liefst naar haar geboortewijk.

Tijdens de huizenjacht bleven ze geduldig. Toen een benedenwoning in Yolanda’s oude straat vrij kwam, stuurden ze de verkoper een persoonlijke brief waarin ze uitlegden waarom die plek voor haar zo belangrijk was. Ondanks concurrentie — onder meer van een koper uit Rusland — koos de verkoper voor het stel. Het huis is klein, maar dat waarderen ze juist: minder schoonmaak en toch volop stadslocaties binnen handbereik. Ze bezoeken theaters zoals Carré, eten uit, en genieten van mogelijkheden die in het dorp ontbraken. Ook kleinkinderen en abonnementen (zoals op Artis) vergroten hun stadsplezier.

Hoewel de buurt duidelijk veranderd en duurder is geworden — Yolanda vergelijkt de huidige prijs met de symbolische 25 gulden die haar ouders vroeger betaalden, en noemt het bedrag dat zij voor hun huis betaalden — ervaart het stel het als een verbetering: prettiger voorzieningen, meer levendigheid, en het gevoel op de plek te staan waar ze hoort. De verhuizing betekende in de praktijk kleiner wonen maar meer leven. Voor beiden is de terugkeer niet alleen praktisch, maar vooral emotioneel: Amsterdam voelt als thuiskomst en de straat bevestigt dat gevoel.