Xi en Poetin zien Trump als bedreiging voor de wereldvrede. Hun landen zouden altijd al samen optrekken tegen het fascisme

In dit artikel:

Met Bevrijdingsdag wordt traditioneel stilgestaan bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog en het verzet tegen fascisme, maar de vraag wie nu precies als vijand wordt gezien, is wereldwijd steeds controversiëler. De Chinese president Xi Jinping, net terug van een staatsbezoek aan Rusland, ziet de Verenigde Staten als grootste bedreiging voor de wereldvrede en hekelt in een opiniestuk het ‘unilateralisme’ en de hegemonie van de VS. Tegelijk promoveert China zichzelf als voorvechter van een veilige, vreedzame wereld, onderstreept door deelname van het Chinese Volksbevrijdingsleger aan de parade op het Rode Plein ter gelegenheid van de 80ste verjaardag van de overwinning in de Grote Vaderlandslievende Oorlog.

Xi benadrukt daarbij de historische kameraderie tussen China en de voormalige Sovjet-Unie, hoewel die relatie in werkelijkheid complex en vaak vijandig was, met VOORMALIGE spanningen en conflicten tussen communistisch China en de Sovjet-Unie, zoals tijdens de Koude Oorlog, toen Mao de Sovjet-Unie zelfs als ‘fascistisch’ bestempelde. Toch lijkt het huidige bondgenootschap tussen China en Rusland gericht op gezamenlijke oppositie tegen de hegemonie van de VS, en de wens om een multipolaire wereldorde te vestigen waarin zij samen met het Mondiale Zuiden invloed uitoefenen.

Een belangrijke twist betreft Taiwan. Xi beschouwt de teruggave van Taiwan aan China als onderdeel van deze herdenking, maar Taiwan heeft nooit deel uitgemaakt van de Volksrepubliek China en profileert zich steeds sterker als een zelfstandig eiland met eigen identiteit. De Taiwanese president Lai herdenkt de oorlog zelf en ziet China en Rusland als nieuwe totalitaire bedreigingen, vergelijkbaar met Europa’s actuele uitdagingen.

Door zijn nauwe samenwerking en voortdurende steun aan Rusland tijdens diens oorlog tegen een democratisch Europees land maakt Xi het voor Europa steeds moeilijker om met China te blijven samenwerken. Ondanks zijn retoriek over samenwerking met de EU, blijft Rusland voor hem ideologisch dominant, wat de internationale spanningen verder vergroot en het concept van vijand en vriend in een nieuwe geopolitieke context herdefinieert.