Wouter Koolmees had 'buikpijn' van het besluit om de avondklok in te stellen, maar staat er nog steeds achter: 'We hebben dat als collectief besloten'

In dit artikel:

Wouter Koolmees werd woensdag door de parlementaire enquêtecommissie gehoord over zijn rol als minister van Sociale Zaken en vicepremier tijdens de coronaperiode. Zijn schorre stem wees hij terug op het „vrij hard gegild” weekend; emotie speelde volgens hem geen rol. Koolmees benadrukte dat er nooit een zwart-wittegenstelling was tussen medische en economische belangen: „de rode lijn is altijd geweest: het zwarte scenario voorkomen.” Tegelijk erkende hij dat Nederland niet voorbereid was op de pandemie.

Als een van de drie architecten van de steunpakketten — samen met Wopke Hoekstra en Eric Wiebes, door Rutte wel met een knipoog de „trojka” genoemd — stelde Koolmees dat rechtvaardigheid centraal stond: wie zijn inkomen verliest, moet worden geholpen. Over ingrijpende maatregelen zoals de avondklok zei hij „echt wel buikpijn” te hebben gehad; er waren forse discussies binnen het kabinet over legitimiteit, draagvlak en de risico’s van polarisatie. Uiteindelijk weegde het kabinet af en koos een lijn die gezamenlijk werd verdedigd; wie dat niet kon rijmen, moet volgens hem aftreden.

De enquêtecommissie vroeg nadrukkelijk welke geluiden werden meegewogen en of „minder vocale” groepen genoeg aandacht kregen. Koolmees bleef bij algemene antwoorden en hield vol dat het kabinet zijn uiterste best deed om alle belangen te laten meewegen, al gaf hij toe dat er binnenskamers soms stevige woorden vielen.