World Vision: Vrede begint bij de jeugd
In dit artikel:
In het onstabiele zuiden van de Filipijnen werkt hulporganisatie World Vision in BARMM (Bangsamoro Autonomous Region in Muslim Mindanao) aan het doorbreken van geweldcycli. Oliver S. Apud, die dertien jaar voor World Vision werkt, legt uit dat de regio lange tijd door een opstand werd geteisterd; het Moro-conflict begon eind jaren zestig, het Moro Islamic Liberation Front (MILF) sloot in 2014 een akkoord met Manilla, maar de nasleep blijft voelbaar. De belegering van Marawi in 2017 — een vijf maanden durende strijd nadat de Mautegroep een kalifaat uitriep — laat nog steeds diepe sporen na: ontheemding, clanvetes (rido) en zwakke economische vooruitzichten.
World Vision begon al in 2002 met kleinschalige vredesactiviteiten in wat nu BARMM is. Na de noodhulpperiode rond Marawi schakelde de organisatie om naar duurzame vredesopbouw en startte in 2023 het Peace Mindanao-project. Dat project rust op twee belangrijke pijlers: vredesclubs voor kinderen en jongeren op scholen, en interreligieuze dialogen tussen christelijke en islamitische geloofsleiders.
De keuze voor deze doelgroepen is bewust. Jongeren zijn volgens Apud ontvankelijk voor verandering en vormen de sleutel om vooroordelen niet door te geven aan volgende generaties. Religieuze leiders hebben in de Filipijnse samenleving veel gezag; wanneer zij in hun preken broederschap en respect benadrukken, weerkaatst dat in de gemeenschap en kan het het narratief ontkrachten dat het conflict puur religieus is.
Concreet leren kinderen in de vredesclubs vaardigheden als innerlijke rust, herkennen van conflictdynamiek en omgaan met angst en geweld. Ze oefenen conflictbeheersing, kiezen eigen bestuurders en zetten later vaak soortgelijke initiatieven in hun buurt voort. In de dialogen tussen voorgangers en imams ligt de nadruk op gemeenschappelijke waarden en het weerleggen van het idee dat het Moro-conflict een strijd tussen religies is.
Toch bereikt World Vision niet alle groepen: kinderen van strijders en conservatieve religieuze kringen blijven vaak buiten bereik, veel (voormalige) MILF-strijders verblijven nog in kampen, en sommige religieuze leiders wantrouwen interreligieuze ontmoeting. Die lacunes vergroten het risico dat extremistische ideeën blijven rondgaan of dat frustratie over niet-ingeloste beloften aanzet tot hernieuwd geweld.
World Vision werkt met strikte veiligheidsprotocollen en trainingen voor personeel; medewerkers onderhouden nauwe contacten met lokale autoriteiten en vermijden risicovolle situaties, bijvoorbeeld door Marawi vóór 16.00 uur te verlaten. Hoewel de organisatie positieve lokale effecten ziet, onderstrepen betrokkenen dat langdurige verzoening decennialang werk vergt. Zonder blijvende politieke wil en financiering blijft echte, diepgewortelde vrede op BARMM een lange weg.