World of Warcraft: Midnight
In dit artikel:
Blizzard heeft met Midnight, de elfde uitbreiding van World of Warcraft, het spel op twee ingrijpende manieren heringericht: een volledige herwerking en vereenvoudiging van alle classes, en strikte beperkingen op wat addons en weakauras tijdens gevechten mogen uitlezen. Die veranderingen zijn doorgevoerd om de toegankelijkheid te vergroten en om ontwikkeltechnische beperkingen weg te nemen die voortkwamen uit de grote afhankelijkheid van community-made hulpmiddelen.
Addons en weakauras — al jaren onmisbaar voor veel raiders en Mythic+-spelers — kunnen nu veel minder informatie in combat lezen. Dat raakt automatische toewijzingen van mechanics, interrupt-tracking, cooldown-informatie en vergelijkbare tools. Blizzard heeft wel ingebouwde UI-oplossingen gemaakt, maar die kunnen nog niet tippen aan de flexibiliteit en diepgang van bestaande addons: raidframes, healinginformatie, DPS-meters en cooldown-trackers zijn momenteel beperkter en minder aanpasbaar. Voorlopig moeten spelers wennen; sommige native systemen voelen nog onaf, maar Blizzard lijkt rekening te hebben gehouden met de beperkingen bij het ontwerpen van encounters.
De auteur ervaart de veranderingen overwegend positief: gevechten zijn overzichtelijker, er is minder cast-spam en interrupts voelen zwaarder. De gameplay is simpeler op sommige fronten, maar blijft ruimte bieden voor skill expression. Tegelijkertijd merkt men dat Blizzard in seizoen één op veilig speelt: Mythic+ is volgens de schrijver eenvoudiger dan ooit, met uitzonderlijk hoge completion-rates. Met aandacht voor contentbalans en complexiteit van bepaalde specialisaties blijft de toekomst van de game echter hoopvol.
Qua content levert Midnight terugkerende en nieuwe elementen. Delves keren terug en krijgen later een grotere variant: Labyrinths — uitgestrekte delves die je niet in één keer hoeft te voltooien. Blizzard wil Delves als een belangrijke contentpilaar opbouwen. Ook nieuw is het Prey-systeem: spelers zoeken in de open wereld naar specifieke doelwitten met variërende affixes; deze content is toegankelijk, leuk om te doen en wordt gepresenteerd via een charismatische opdrachtgever, Astalor. Kleine verbeterwensen bestaan — bijvoorbeeld een continue modus voor jachtopdrachten — maar de basis is veelbelovend.
De uitbreiding speelt voor de lol opnieuw in Qual’Thalas; Silvermoon City en Eversong Woods kregen een grondige remake die goed integreert in Azeroth. Blizzard overweegt vergelijkbare remakes van andere oude hoofdsteden als dit succes voortduurt. De tier bevat drie losse raids (met respectievelijk 6, 1 en 2 bazen) die onafhankelijk te voltooien zijn, wat voor variatie zorgt; er staan nog extra raids gepland in latere patches. Sommige communityevents (zoals een tower-defense-achtig element in de Voidstorm) teleurstellen licht, maar de dungeons, raids en wereldverhalen blijven rijk aan lore en herspeelbaar.
De grootste en meest impactvolle toevoeging is Player Housing: een soepel werkend systeem waarmee spelers huizen kunnen kopen en gedetailleerd inrichten. Meubilair verkrijg je via crafting, dungeons, raids, achievements en vendors; plaatsen, roteren en schalen werkt vlekkeloos. Huizen zijn goedkoop in aanschaf, kennen geen onderhoudskosten en verdwijnen niet als je stopt met spelen. Er is ook een in-game shop met betaalde items, wat voor discussie kan zorgen, maar de auteur meldt tientallen tot honderden uren plezier in zijn woning.
Al met al beoordeelt de schrijver Midnight als een groot succes: toegankelijker, vol content voor uiteenlopende spelers en met sterke nieuwe systemen, ook al zijn niet alle interne oplossingen van Blizzard even volwassen. Voor wie terug wil keren of nieuw wil instappen is dit volgens de auteur een goed moment.