Wordt het Trump tegen de rest op G7-top in Evian?
In dit artikel:
In Evian aan het Meer van Genève begint vandaag de G7-top, gastheer is president Emmanuel Macron. De bijeenkomst van de zeven rijkste industrielanden (VS, Canada, Japan, Duitsland, VK, Frankrijk, Italië) loopt van maandag tot woensdag en krijgt extra aandacht omdat president Donald Trump aanvankelijk twijfelde te komen; Macron heeft hem via een uitnodiging voor een privédiner in het paleis van Versailles weten over te halen. De Franse strategie is erop gericht Trump vast te houden en te voorkomen dat hij vroegtijdig wegloopt, zoals vorig jaar in Canada gebeurde.
De agenda beslaat geopolitieke en economische hete hangijzers: de crisis in de Perzische Golf en de Straat van Hormuz (met wereldwijde gevolgen voor olieprijzen en inflatie), de oorlog in Oekraïne en handels- en digitale vraagstukken zoals regulering van sociale media en toegang tot kritieke mineralen. Voor sommige thema’s zijn extra gasten uitgenodigd: de leiders uit Saoedi-Arabië, Qatar, de VAE en Egypte spreken over de Golfcrisis; president Zelensky komt dinsdag voor steunverzoeken rond Oekraïne; president Lula uit Brazilië is ook aangekondigd. Woensdag richt Macron zich op tech en economie en nodigt onder anderen Sam Altman (OpenAI) en Arthur Mensch (Mistral AI) uit.
De top speelt zich deels af in Frankrijk maar ook Zwitserland is onvrijwillig betrokken vanwege grens- en veiligheidsmaatregelen rond Evian, wat daar voor extra werk en kosten zorgt. De Franse planning voor drie volle dagen is ambitieus gezien de aanwezigheid van Trump, die in meerdere dossiers haaks lijkt te staan op de andere G7-leden. Verwacht wordt dat Japan, Canada en Europese partners Trump zullen aandringen op gezamenlijke stappen om de crises te de-escaleren, terwijl hij op zijn beurt waarschijnlijk zal aandringen op concessies richting Iran en Rusland.
Internationaal commentaar ziet de bijeenkomst als een kans voor de zogenaamde middle powers — de G7-zes buiten de VS en mogelijk landen als Australië of Zuid-Korea — om gezamenlijk tegenwicht te bieden aan supermachten. Het centrale spanningsveld is helder: vaak Trump tegen de rest, een 1-tegen-6-scenario. Succes van de top zal vooral afhangen van de onderlinge verstandhouding; formele bindende besluiten worden er doorgaans niet genomen, maar een gezamenlijke slotverklaring en het vermogen om meningsverschillen beheerst te laten zijn, vormen de maatstaf. Als Trump gefrustreerd vertrekt, zou dat een diepgaander beeld van westerse verdeeldheid geven.