Wordt het 6-3 of 5-4? Onderhandelingen gaan niet alleen over portefeuilles, maar ook over politiek evenwicht

In dit artikel:

Politiek verslaggever Tim Wagemakers schrijft dat de huidige formatie in Amsterdam niet alleen over beleid gaat, maar sterk draait om wie er aan tafel zit en hoeveel invloed partijen krijgen. Vier jaar geleden kozen PvdA, GroenLinks en D66 al voor negen wethouders — officieel vanwege stadsuitbreiding, maar in de praktijk om het politieke evenwicht te bewaren (iedere partij drie plekken). Die extra plek werd snel normaal, ondanks structurele meerkosten van circa 1,2 miljoen euro per jaar; de raadszaal is zelfs op negen stoelen ingericht en er is een vacature voor een extra woordvoerder geplaatst.

Bij de nieuwe onderhandelingen draait het om meer dan portefeuilles: PRO (samengaan van PvdA en GroenLinks) en D66 disputeren over de verdeling van wethouders, stadsdeelbestuurders en daarmee politieke macht. D66, tweede bij de verkiezingen, vreest een 6‑3-verdeling ten gunste van PRO en wil liever een 5‑4-splitsing of compensatie. Ook wordt bekeken of elk stadsdeel niet van drie naar twee bestuurders moet, een voorstel dat balans in de coalitie zou vereenvoudigen (één PRO, één D66 per deel). Tegenwicht komt van ambtelijk hervormer Tijs van Lieshout, die pleit voor meer uitvoeringkracht en bestuurlijke regie—waarbij een derde bestuurder kan helpen koers te houden.

Stadsdeelposten zijn belangrijk als kweekvijver en beloningsplek, dus de gesprekken gaan zowel over inhoud (er is volgens bronnen voortgang op het woondossier) als over wie hoeveel zetels en invloed krijgt in het nieuwe bestuur.