Woonwagenbewoner en kandidaat-raadslid wil meer standplaatsen scheppen, in de hoop nieuwe blokkades met brandende autobanden te voorkomen
In dit artikel:
Op het bedrijventerrein De Karosseer (in de volksmond nog Vinkenslag) in Maastricht wonen tientallen jongeren en gezinnen illegaal in tour- en stacaravans, omgebouwde bergingen en schuurtjes, ingeklemd tussen de A2 en een goederenspoorlijn. De woon- en leefomstandigheden zijn krap; sommige wagens zijn kleiner dan een kantoorruimte. Woonwagenbewoner en dakdekker Willem Schneider (41) voert al jaren tegen de gemeente actie voor meer officiële standplaatsen. Omdat hij weinig resultaat ziet, staat hij nu als nummer negen op de CDA-lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen van 18 maart, om de groep rechtstreeks in de raad te vertegenwoordigen.
De problematiek heeft diepere wortels: na 1999 voerde de overheid een uitsterfbeleid voor woonwagenkampen, waarbij leeggekomen standplaatsen niet werden vervangen. In 2014 oordeelden zowel het Europees Hof voor de Rechten van de Mens als het College voor de Rechten van de Mens dat die aanpak discriminerend was en dat overheden de levensstijl van ‘reizigers’ moeten faciliteren. In 2018 verplichtte Den Haag gemeenten actief naar locaties te zoeken, maar tussen 2020 en 2022 werden landelijk slechts 49 nieuwe standplaatsen gerealiseerd. De overheid schat het tekort op circa 3.000 plekken; belangenorganisatie Woonwagenbelangen spreekt van 9.000.
In Maastricht wordt het tekort concreet: er is volgens de gemeente behoefte aan 347 extra standplaatsen. De gemeente zegt echter dat het creëren van standplaatsen veel tijd kost—onder andere omdat verplichte flora- en faunaonderzoeken vier seizoenen in beslag nemen—en verwacht medio 2030 ongeveer achttien nieuwe locaties te hebben aangelegd. Er is grond gekocht en uitbreiding gepland op drie locaties, waaronder Amby en de Oofthegge, maar hoeveel er op langere termijn bijkomen is onduidelijk.
De voorgestelde uitbreidingen stuiten op weerstand in Amby. Omwonenden klagen over gebrekkige communicatie en vrezen waardedaling van huizen en overlast; ze verwijzen ook naar incidenten op het kamp, zoals de ontdekking van circa duizend kilo illegaal vuurwerk in 2023. Tegelijkertijd leven op De Karosseer veel jongeren die staan te trappelen voor een eigen plek. Ties Franssen (22) woont nu bij familie en gaat in maart voor het eerst stemmen — op Schneider — omdat hij twee kinderen heeft en behoefte aan privacy en stabiliteit.
Historisch beladen gebeurtenissen spelen mee in de gevoeligheid rond woonwagenbewoners. Vóór de recente periodes waren De Karosseer en soortgelijke kampen al vaker nationaal nieuws door politie-invallen en grootschalige ‘saneringen’, en terugblikkend op de Tweede Wereldoorlog komt het trauma van razzia’s en deportaties van Sinti en Roma naar voren, iets wat veel bewoners scherp houdt en bijdraagt aan de afkeer van termen als ‘kampers’.
Politiek organiseren is lastig: veel woonwagenbewoners stemmen niet of zelden. Schneider probeert met voorlichtingsfilmpjes en contacten binnen families kiezers te mobiliseren; hij rekent op enkele honderden voorkeursstemmen om daadwerkelijk een zetel te bemachtigen. Zijn campagne symboliseert een breder dilemma: gemeenten worstelen met wettelijke verplichtingen en lokale bezwaren, terwijl bewoners onder druk staan en snel behoefte hebben aan structurele, rechtmatige standplaatsen.