Woonproject studenten en statushouders ondanks (groeps)verkrachtingen, drugshandel, steekpartijen en noodkreten corporatie niet beëindigd door gemeente Amsterdam
In dit artikel:
In Stek Oost, een groot wooncomplex in Amsterdam waar 125 studenten en 125 statushouders zouden samenwonen als een integrerende community, ontstond al snel ernstige onveiligheid: drugshandel, vechtpartijen en meerdere meldingen van seksuele misdrijven, waaronder een vermoedelijke groepsverkrachting. Onderzoek van Zembla laat zien dat woningcorporatie Stadgenoot en de gemeente vanaf 2019 al op de hoogte waren van klachten over een bewoner, Mohammed R.A., en Stadgenoot in oktober 2019 al aandrong op een snel plan van aanpak. Mohammed werd in 2024 veroordeeld voor twee verkrachtingen van medebewoners; volgens de stukken pleegde hij een verdere verkrachting in 2021, werd pas in maart 2022 uitgezet en kort daarna aangehouden.
Stadgenoot wilde het project stopzetten omdat de corporatie het niet meer kon waarborgen; de gemeente hield echter vast aan het prestigeproject en hield Stadgenoot aan het contract. Vanaf 2024 is afgesproken dat van de 250 woningen nog maar 30 procent aan statushouders wordt toegewezen en dat Stadgenoot niet langer verantwoordelijk is voor de sociale veiligheid op het complex. Uit gesprekken en bewonersgroepen blijkt dat onrust en onveiligheidsgevoelens blijven bestaan en dat de locatie in de huidige opzet tot 2028 operationeel blijft.
Verwijdering of snelle uitzetting van individuele bewoners bleek in de praktijk lastig vanwege juridische en zorgmatige beperkingen; lokale bestuurders zeggen dat pogingen zijn gedaan om Mohammed in zorg te krijgen en te verwijderen, maar dat die inspanningen faalden. De casus illustreert enerzijds dat signalen van ernstig grensoverschrijdend gedrag vroegtijdig werden geregistreerd en anderzijds dat bestuurlijke en juridische kaders soms in de uitvoering leiden tot traag optreden. De volledige reportage van Zembla wordt uitgezonden op NPO2 en later beschikbaar op YouTube; het item stelt ook vragen over de manier waarop vrouwelijke bewoners zich moesten beschermen (zoals het dragen van een hoofddoek) tegen het alledaagse onveiligheidsgevoel.