Woonbond: Draagvlak onder huurders voor verduurzaming neemt af
In dit artikel:
De Woonbond waarschuwt de Tweede Kamer dat het draagvlak voor woningverduurzaming onder huurders slinkt en dat dit de energietransitie kan ondermijnen. Volgens directeur Zeno Winkels betreft het 3,6 miljoen huurhuishoudens: als zij de voordelen niet zien of er financieel op achteruitgaan, blokkeren zij grootschalige renovaties en omschakelingen.
Wat speelt er concreet? Sommige maatregelen werken juist goed voor huurders, zoals isolatie door woningcorporaties zonder directe huurverhoging: dat vergroot comfort en verlaagt kosten, met name in de sociale huursector. Maar bij andere ingrepen ontstaan nadelen. Zonnepanelen op huurwoningen blijken vaak te leiden tot extra vergoedingen die in huur of servicekosten worden doorberekend. Door de afbouw van de salderingsregeling en stijgende terugleverkosten valt de terugverdienperiode weg, waardoor deze vergoedingen in feite een verhoging van woonlasten betekenen. Verhuurders kunnen de heffing meestal niet schrappen omdat zij hun investering nog niet hebben terugverdiend. De Woonbond vraagt de overheid om investeringskosten aan verhuurders te vergoeden, zodat corporaties kunnen blijven investeren in nieuwbouw en verdere verduurzaming.
Een ander knelpunt is aansluiting op warmtenetten: wettelijke regels leiden ertoe dat huurders vaak de maximale vaste kosten betalen (circa €830 per jaar), terwijl hun huuropbouw door de huurwet gelijk blijft. Gemiddeld kost zo’n aansluiting huurders ongeveer €370 extra per jaar — een flinke post voor lagere inkomens. Bij grootschalige renovaties is goedkeuring van 70% van bewoners vereist; financiële nadeelgevallen ondermijnen dat draagvlak en daarmee uitvoering.
De Woonbond benadrukt dat het verlagen van het benodigde instemmingspercentage geen oplossing is: steun van bewoners is cruciaal voor succes. Bovendien wijst de vereniging op oneerlijke subsidiëring: veel subsidies belanden bij huiseigenaren, die gemiddeld hogere inkomens hebben dan huurders. Ook veranderingen in meetmethodes voor energielabels leiden soms tot hogere huren zonder kwaliteitsverbetering.
De belangenorganisatie stuurt een brandbrief naar de Tweede Kamer en eist dat lusten en lasten van verduurzaming gelijker worden verdeeld. In de praktijk lopen lokale projecten — zoals de poging in Schiedam-Groenoord om een buurt aan te sluiten op een warmtenet — tegen complexe obstakels aan. Tegelijk bestaat er een plan van fabrikanten, installateurs, corporaties en het Rijk om binnen enkele jaren de kosten van warmtepompen in sociale huur te halveren, maar beleidsaanpassingen zijn nodig om zulke initiatieven voor huurders haalbaar en eerlijk te maken.