Wonden na 25 jaar nog vers: '9/11 is geschiedenis waar we nog middenin zitten'

In dit artikel:

Vijfentwintig jaar na de aanslagen van 11 september 2001 leven overlevenden, nabestaanden en hulpverleners nog dagelijks met de gevolgen. Hun verhalen laten zien hoe die dag in New York en elders begon als een gewone werkdag, maar uitmondde in een nationale tragedie.

Stanley Praimnath werkte op de 81e verdieping van de zuidelijke toren van het World Trade Center toen een vliegtuig het gebouw raakte. Nadat een eerste toestel de noordelijke toren had getroffen, probeerde hij te vluchten, maar een tweede inslag verwoestte zijn verdieping. Met hulp van collega Brian Clark ontsnapte hij via 1.620 traptreden. Kort daarna stortte de toren in. Praimnath overleefde, terwijl veel collega’s omkwamen. Hij worstelde later met schuldgevoelens over zijn overleving, vond houvast in zijn geloof en werd predikant. Ook kreeg hij ernstige gezondheidsproblemen, waaronder leukemie en hartklachten.

Brandweerman Bill Hayes werd die ochtend gemobiliseerd nadat naast de Twin Towers ook het Pentagon was geraakt. Hij werkte drie dagen op Ground Zero, maar vond geen overlevenden. Jaren later kreeg hij tweemaal kanker, die volgens hem verband hield met zijn werk bij het World Trade Center. Zijn ervaring leerde hem dat niets vanzelfsprekend is.

Gordon Felt hoorde dat zijn broer Edward aan boord was van vlucht 93, die in Pennsylvania neerstortte nadat passagiers vermoedelijk in verzet waren gekomen tegen de kapers. Een telefoontje van Edward naar 911 was een van de laatste tekenen van leven uit het vliegtuig. Voor Felt en zijn familie begon daarmee een langdurig rouwproces. Hij benadrukt dat 11 september niet alleen een verhaal van verlies is, maar ook van moed en hoop.

De drie mannen zien de aanslagen als een gebeurtenis waarvan de littekens nog altijd zichtbaar zijn. Ze willen dat toekomstige generaties het verhaal blijven vertellen, ook wanneer de direct betrokkenen er niet meer zijn.