Wilders verkoopt luchtkastelen - en zijn kiezers lijken het niet eens te merken

In dit artikel:

Geert Wilders belooft herhaaldelijk ingrijpende verbeteringen — van het afschaffen van het eigen risico en het terugbrengen van tandzorg in het basispakket tot nul procent btw op boodschappen, lagere energielasten en huizen uitsluitend voor Nederlanders — maar levert volgens de columnist weinig concrete resultaten in de Kamer of tijdens zijn periode in het kabinet. In de praktijk stemde de PVV tegen of nam geen initiatief voor voorstellen die zulke beloften direct zouden realiseren; een concreet voorstel voor gratis jaarlijkse tandartscontrole met afschaffing van het eigen risico kreeg bijvoorbeeld geen steun, en veel beloofde maatregelen verdwenen tijdens formaties of bij uittreden uit het kabinet.

Op sociaaleconomische dossiers zoals koopkracht, energie en wonen ontbreekt eveneens handvatten: er kwamen geen afdwingbare wetten of crisisplannen van de PVV terwijl veel kiezers te maken houden met hoge rekeningen, stijgende boodschappenprijzen en lange woningzoeklijsten. Ook het buitenlands- en financieel beleid laat een kloof zien tussen woord en daad: ondanks een verkiezingsbelofte om geen geld naar het buitenland te sturen, stemde de partij toch in met miljardensteun aan Oekraïne en hulp aan Israël.

Het terugkerende patroon volgens de tekst is dat Wilders inzet op retoriek en woede richting zijn achterban, maar verantwoordelijkheid en beleidswerk schuwt zodra daadwerkelijke maatregelen nodig zijn. Tragedies en maatschappelijke onrust – zoals de moord op Lisa en de nasleep in de media – geven de PVV electorale wind in de rug omdat Wilders die incidenten frameert rond zijn migratieagenda. Daardoor blijft de partij hoog in de peilingen (recentelijk rond 33 zetels) ondanks het gebrek aan tastbare beleidssuccessen.

De columnist waarschuwt dat deze dynamiek gevaarlijk is voor de democratie: herhaalde beloftes zonder realisatie worden genormaliseerd en aanhang blijft steken in verontwaardiging zonder resultaat. Democratie vereist volgens de schrijver meer dan luid politiek geluid; zij vraagt eerlijkheid, verantwoordelijkheid en daadwerkelijke uitvoering — eigenschappen die, zo luidt de conclusie, in het PVV‑beleid te vaak ontbreken.