Wilde zwijnen aan het aas

In dit artikel:

Onderzoek van ARK Rewilding Nederland laat zien dat de groepsgrootte en sociale dynamiek van wilde zwijnen sterk bepalen hoe lang en hoeveel zij van een kadaver eten. Onderzoekers analyseerden camerabeelden van zwijnen bij kadavers in Nederlandse natuurgebieden, uit de periode voordat daar wolven aanwezig waren.

In grotere groepen bleven zwijnen doorgaans langer eten. Dat kan komen doordat dieren samen minder waakzaam hoeven te zijn en het eetgedrag van soortgenoten aanstekelijk werkt. Tegelijkertijd zorgt een groter aantal dieren voor meer concurrentie. Vooral in rotten van ongeveer tien zwijnen was de kans groot dat dieren het eten onderbraken voor een interactie met een soortgenoot. In nog grotere groepen nam die kans weer af en gingen zwijnen na sociale contacten vaak opnieuw eten.

Het groepsgedrag beïnvloedt daarmee hoe snel kadavers verdwijnen en hoeveel voedsel overblijft voor andere aaseters. Door kadavers snel op te eten en resten of uitwerpselen te verspreiden, helpen wilde zwijnen voedingsstoffen door het ecosysteem te verplaatsen. Dat voorkomt dat voedingsstoffen zich alleen rond het kadaver ophopen of naar diepere bodemlagen uitspoelen, en kan bijdragen aan een gezondere bodem en meer plantengroei, onder meer op de Veluwe.

Omdat wolven inmiddels wel in de onderzochte gebieden voorkomen, onderzoeken ARK en Natuurmonumenten momenteel hoe hun aanwezigheid het aaseten en de afbraak van kadavers verandert.