Wijnand Duyvendak keert terug als strateeg bij PRO

In dit artikel:

Wijnand Duyvendak staat sinds maart als strategisch adviseur vermeld bij PRO, de fusiepartij van GroenLinks en PvdA, aldus zijn LinkedIn-profiel. Zijn naam kwam opnieuw in de Kamer naar voren tijdens een debat over de normalisering van geweld in politiek en samenleving, dat PRO-leider Jesse Klaver had aangevraagd naar aanleiding van uitspraken van DNA-voorman Gidi Markuszower. Markuszower haalde Duyvendak aan als voorbeeld van iemand met een belast verleden van geweld tegen de overheid en vroeg of Klaver hem recentelijk had "aangenomen".

Klaver reageerde dat Duyvendak al langere tijd in campagneverband met de partij samenwerkt en dat hij in het verleden verantwoordelijkheid heeft genomen voor zijn acties; dat leidde volgens Klaver destijds tot diens vertrek uit de Kamer. Critici wijzen er echter op dat Duyvendak volgens openbare bronnen ook periodes buiten de partijorganisatie heeft gewerkt, onder meer als directeur bij Milieudefensie, en dat zijn terugkeer bij de gezamenlijke partij pas recentelijk weer zichtbaar is op LinkedIn. Uit die profielgegevens blijkt verder dat hij tussen maart 2013 en september 2022 actief was als directeur Strategie en Campagnes en campagneleider bij GroenLinks, en dat hij later ook als strategisch adviseur bij GroenLinks stond vermeld.

De controverse rond Duyvendak is geworteld in zijn activistisch verleden uit de jaren tachtig: hij werd destijds gelinkt aan onder meer een inbraak bij het ministerie van Economische Zaken waarbij documenten over kernenergie werden buitgemaakt en aan het kraakblad Bluf!, waarin adressen van hoge ambtenaren verschenen; die publicatie ging later gepaard met vernielingen en een poging tot brandstichting. Duyvendak bood later zijn excuses aan voor het doorgeven van die adressen en concludeerde in 2008 dat hij door de ophef geen geloofwaardig Kamerlid meer kon zijn, waarna hij aftrad.

De benoeming van Duyvendak als strategisch adviseur bij PRO is politiek gevoelig omdat zijn verleden nog steeds wordt gebruikt in debatten over grenzen van politieke actie en de vraag wie wel of niet een officiële rol in partijen mag vervullen.