Wie wil de tafel van Omtzigt?

In dit artikel:

Op een drukke woensdagmiddag in het Binnenhof had Jan Struijs (50Plus) een afspraak met informateur Sybrand Buma; officieel gepland om 12.15 uur, maar Struijs zat al om 12.00 uur klaar in zijn werkkamer met aantekeningen en dossiers. Voor veel kleine partijen voelde deze formatie als hun afscheid van de zichtbare rituelen rond onderhandelingen — de roltrap, de fotografen, het een voor een langsgaan bij de informateur — maar achter de schermen bleken die partijen wél relevant. Buma voerde de afgelopen weken veelvuldig telefoontjes en afspraken met leiders van D66, CDA, VVD, GroenLinks-PvdA en JA21. Daarbij werd ook naar 50Plus gekeken: de twee zetels van Struijs en Corrie van Brenk konden een rechtse coalitie mogelijk aan een meerderheid helpen.

Struijs nam actief deel aan de informele communicatie (telefoontjes, appjes en geheime koffiemomenten). Een misverstand zorgde er echter voor dat hij rond 12.30 uur ineens werd opgebeld met de vraag waar hij bleef; hij haastte zich, samen met een medewerker die het Tweede Kamer-gebouw beter kent, naar Buma. Die haast illustreert hoe kleinspartijen, ondanks hun geringe omvang, soms doorslaggevend kunnen zijn in formaties.

De reportage schetst daarnaast het spel van kantoorpolitiek in het Kamergebouw nu NSC-leiders zijn vertrokken: werkkamers worden verdeeld, partijen verhuizen van gang naar gang. Joost Eerdmans (JA21) dwaalde niet voor achterkamergesprekken langs 50Plus maar bekeek de oude werkkamer van Pieter Omtzigt en maakte foto’s van een glazen vergadertafel die Omtzigt achterliet. Ook CDA-leider Henri Bontenbal werd gezien op de SP-gang — niet om steun te ronselen maar om een boek te signeren.

Na zijn gesprek met Buma zag Struijs hoe D66-medewerkers alvast hun intrek namen nabij de lift en er een geel-groene campagnebanner hingen. Struijs eiste symbolisch zichtbaarheid voor 50Plus door er een eigen banner naast te plaatsen of de D66-banner te verwijderen; later gaf D66 schertsend aan dat ze wisten dat het belangrijk was om Struijs te vriend te houden. De beelden tonen hoe fysieke ruimte en kleine etiquettevragen in het Binnenhof vaak evenveel over macht en invloed zeggen als de formele onderhandelingen zelf.