Wie strijdt voor vrijheid, moet beseffen dat hij in angst moet leven - Theodor Holman

In dit artikel:

In deze column zet de schrijver zijn persoonlijke botsing tussen moraal, esthetiek en vrijheid uiteen. Hij zegt naaktlopen, processies en demonstraties in principe te willen toestaan, maar tegelijk afkeer of angst te voelen wanneer anderen de openbare ruimte op een manier gebruiken die hij als storend of bedreigend ervaart. Naakt op straat vindt hij vanuit zijn opvoeding onprettig, maar hij wil het niet verbieden; voor bidden in het openbaar en religieuze optochten geldt voor hem hetzelfde, al roept massaal moslimgebed in Parijs bij hem vooral onrust op. Ook protesten, klimaatacties en pro-Palestijnse demonstraties wekken bij hem weerstand op, juist omdat ze volgens hem vrijheid van anderen beperken en soms intimiderend werken. De columnist verbindt dat met bredere maatschappelijke spanningen: ethiek, esthetiek en wetenschap zouden uit balans zijn geraakt door crises, polarisatie en onbeschaving. Zijn conclusie is somber: wie vrijheid verdedigt, moet volgens hem steeds vaker leven met angst, conflict en ophef.