Wie schrijft er straks nog op dit platform? Elon Musk of ik?

In dit artikel:

Een redacteur die een tekst over AI en de arbeidsmarkt beoordeelt, merkt dat kunstmatige intelligentie niet alleen inhoudelijk, maar ook persoonlijk en politiek ingrijpt. AI wordt steeds beter in taken die als creatief worden beschouwd, terwijl ook haar eigen werk als redacteur op termijn deels kan worden geautomatiseerd.

De auteur waarschuwt dat het debat over AI te vaak blijft steken in banenverlies, productiviteit en vaardigheden. Daarbij raakt onderbelicht dat de gevolgen niet voor iedereen hetzelfde zijn. Vooral administratieve en ondersteunende functies, zoals die van secretaresses, receptionisten en administrateurs, zijn kwetsbaar. In deze beroepsgroepen is 86 procent vrouw. Volgens de International Labour Organization zijn vrouwelijke beroepen daardoor bijna twee keer zo vaak blootgesteld aan generatieve AI als mannelijke beroepen. Dat betekent niet automatisch dat deze banen verdwijnen, maar wel dat ze ingrijpend kunnen veranderen — en dat de mensen die ze uitvoeren daar invloed op moeten hebben.

De ontwikkeling van AI raakt volgens de auteur daarmee direct aan de genderkloof, waarin Nederland inmiddels is gezakt naar de 46e plaats. Ook in AI-gerelateerde functies zijn vrouwen sterk ondervertegenwoordigd: slechts ongeveer 22 tot 26 procent van de werknemers is vrouw. Daardoor dreigen groepen die historisch al minder macht hebben opnieuw weinig zeggenschap te krijgen over de technologie die hun werk en samenleving vormgeeft.

De auteur plaatst AI daarom in een breder democratisch vraagstuk. Wanneer een kleine groep zeer vermogende mensen met technologische en politieke invloed de toekomstige infrastructuur bepaalt, gaat het niet alleen om de arbeidsmarkt, maar ook om eigenaarschap, inkomen, macht en politieke inspraak. Die onderwerpen moeten volgens haar niet los van elkaar worden bekeken. AI is geen neutraal efficiëntiemiddel waarvoor achteraf regels worden bedacht, maar een nieuwe maatschappelijke realiteit die vraagt om inspraak vooraf — met nadrukkelijk meer ruimte voor vrouwen en andere gemarginaliseerde groepen. De tekst eindigt met de vraag wie straks nog de mogelijkheid krijgt om zelf een opiniestuk te schrijven: de auteur, of bijvoorbeeld Elon Musk.