Wie kent Edith van Leckwyck? Een raadselachtig oeuvre in Museum Drachten | Kunst kijken met Eric Bos

In dit artikel:

In Museum Drachten wordt het werk van de vrijwel vergeten schilderes Edith van Leckwyck (1899–1987) opnieuw in de schijnwerpers gezet. Centraal staat een kleurrijk, arcadisch landschap uit circa 1930 met een herder en verschillende dieren — een tafereel dat door zijn fluïde, poëtische kleuren en symbolistische inslag direct aan Paul Gauguin doet denken. Niet alleen het palet, maar ook de suggestieve, droomachtige opbouw roept die associatie op: kleuren fungeren als toonladders en scheppen een bijna magische sfeer.

Toch blijkt Van Leckwycks oeuvre veel veranderlijker dan die vergelijking doet vermoeden. De tentoonstelling toont zowel dergelijke idyllische landschappen als feller, experimenteel werk: surrealistische berglandschappen, fantasierijke zeegezichten en een felgekleurde bloemstilleven op glas. Menselijke figuren zijn zeldzaam in haar werk — de herder is een uitzondering — en haar schilderstijl wisselt vrijmoedig van taal tot toon, zonder zich te laten beperken door actuele stromingen of conventies.

Haar carrière kende bewogen perioden; tussen 1935 en 1957 schilderde ze vrijwel niet, onder meer door een moeilijk huwelijk met schilder Heinrich Campendonck. Veel werken gingen verloren of verdwenen in privécollecties, waardoor het beeld van haar kunstenaarschap fragmentarisch blijft. Kleine, onverwachte details in haar schilderijen — denk aan een pistool op een salontafeltje — maken het oeuvre raadselachtig en intrigerend.

De expositie in Museum Drachten (Museumplein 2) biedt een opnieuw zichtbare identiteit van Van Leckwyck, maar lost niet alle vragen over haar artistieke drijfveren op. Te zien t/m 29 maart, di–zo 11.00–17.00 uur.