Wie betaalt de factuur van de opgeroepen ambulance: de beller of de patiënt?

In dit artikel:

Wie de hulpdiensten belt voor iemand anders — bijvoorbeeld bij een onwelwording op straat — loopt in België normaal geen risico op een rekening als achteraf blijkt dat er geen hulp nodig was. Dat onderzoek van het consumentenprogramma WinWin (VRT) uitwees, en werd bevestigd door Jan Christiaen van Ambuce Rescue Team: oproepers met goede bedoelingen hoeven niet te betalen wanneer een rijtje ambulances wordt uitgereden zonder dat uiteindelijk verzorging nodig is; zulke ritten worden als ‘ongeldig’ beschouwd. De achterliggende gedachte is dat de wet de drempel om hulp te vragen zo laag mogelijk wil houden.

Er zijn wel duidelijke uitzonderingen. Bij opzettelijk misbruik van het noodnummer — bijvoorbeeld om iemand te pesten of valse meldingen te doen — kan de beller wel aansprakelijk worden gesteld voor kosten en kan het parket vervolgen. Ook wanneer ambulanciers wél medische zorg hebben verleend, hoe beperkt ook (bijv. bloeddrukmeting, pleister of verband), volgt meestal een factuur, zelfs als de patiënt besluit niet mee te gaan met de ambulance. Bij vergissingen door derden (bijv. een buur die denkt dat er iets mis is) wordt doorgaans geen rekening gestuurd, mits er geen zorg is toegediend.

Kortom: liever bellen bij twijfels; onterechte, maar goedbedoelde oproepen zijn in de regel kosteloos, kwaadwillige of daadwerkelijk verleende zorg niet.