"Wetenschappelijke consensus over coronavaccins kunstmatig gecreëerd"

maandag, 23 februari 2026 (09:46) - De Andere Krant

In dit artikel:

Onderzoekers uit Italië, de VS en Japan beschrijven de moeizame weg naar publicatie van een casusstudie die een mogelijke relatie onderzoekt tussen mRNA-coronavaccinatie en het ontstaan van agressieve bloedkankers. In het artikel rapporteren ze het ziekteverloop van een gezonde 38‑jarige vrouw die na haar tweede Pfizer-prik acute lymfatische leukemie (ALL) en lymfoblastair lymfoom (LBL) ontwikkelde. De auteurs verwijzen naar literatuur waarin wordt gesuggereerd dat mRNA uit vaccins door het lichaam kan migreren en het beenmerg kan bereiken, en bespreken mogelijke oncologische mechanismen. Ze pleiten voor grootschalig, langdurig onderzoek naar effecten van mRNA-technologie.

Tussen 2024 en 2025 werd het manuscript ongeveer vijftien keer ingediend en zestienmaal afgewezen. Volgens de auteurs werd het tweemaal formeel geaccepteerd door Current Proteomics na peer review, maar beide keren alsnog ingetrokken vóór publicatie. Die terugtrekkingen noemen zij een schending van de peerreviewprincipes en gebruiken de publicatiegeschiedenis om te waarschuwen dat afwijkende, wetenschappelijk onderbouwde studies systematisch kunnen worden uitgesloten, waardoor er mogelijk een kunstmatig eenduidig beeld over vaccinveiligheid ontstaat.

De studie verscheen begin deze maand in Oncotarget, dat eerder dit jaar al een uitgebreide review publiceerde door prof. Charlotte Kuperwasser en prof. Wafik El‑Deiry over een mogelijke connectie tussen COVID‑vaccins en (snelle) kankergroei. Kort na die review meldde het tijdschrift herhaalde cyberaanvallen die de toegankelijkheid van de artikelen belemmerden; de zaak is gemeld bij de FBI. Ook kreeg El‑Deiry een onthullend baanbod van een Pfizer‑headhunter, dat hij publiekelijk afwees.

Belangrijke context: een enkele casus kan een signaal leveren maar bewijst geen oorzaak‑gevolgrelatie; volksgezondheidsautoriteiten beschouwen mRNA‑vaccins op basis van grootschalig bewijs als over het algemeen veilig en effectief. De auteurs roepen desalniettemin op tot meer transparantie in publicatiepraktijken en hervormingen om te garanderen dat kritische bevindingen niet onterecht worden gemarginaliseerd.