Wet van Hugo de Jonge faalt, middenhuur verdwijnt uit de markt: 'Puur populisme'

In dit artikel:

De Wet betaalbare huur, die in 2024 inging onder voormalig woonminister Hugo de Jonge, levert volgens vastgoedondernemers en projectontwikkelaars niet het beoogde effect op. In plaats van meer betaalbare middenhuurwoningen is het aanbod juist sterk gekrompen: het aantal vrijkomende huurwoningen zou sinds de invoering met ongeveer een derde zijn gedaald. De kern van de kritiek is dat de wet verhuurders en beleggers afschrikt, waardoor veel woningen uit de huurmarkt verdwijnen.

De wet moest middenhuur goedkoper maken door het woningwaarderingsstelsel uit te breiden van 143 naar 186 punten, waarmee de maximale huurprijs lager werd vastgelegd. Door dat lagere rendement kiezen veel eigenaren ervoor hun huurwoningen te verkopen. Volgens vastgoedondernemer Marcel Melis, die vijftig woningen in Amsterdam had, zijn veel van die panden inmiddels verkocht aan kopers die de koopmarkt wél kunnen betalen, maar niet aan de groep voor wie de wet bedoeld was. Hij zegt dat middenhuur in de praktijk vrijwel niet meer te vinden is.

Projectontwikkelaar Maarten de Gruyter vindt vooral dat de wet averechts werkt doordat ook bestaande huurwoningen onder de regels vallen. Daardoor is volgens hem het vertrouwen van beleggers beschadigd en zien investeerders Nederland niet langer als stabiele markt. Ook de inkomenseisen voor middenhuur zouden in steden als Amsterdam knellen, omdat tweeverdieners daardoor vaak al te veel verdienen om in aanmerking te komen. Volgens de critici is de wet daarom niet alleen mislukt, maar heeft zij de woningmarkt juist verder ontregeld.