Westdorp houdt zijn paasvuur zoals het hoort, met een sinaasappeltje in de hand. 'We weten niet anders'

In dit artikel:

Op eerste paasdag ontstak de boermarke van Westdorp ook dit jaar weer het traditionele paasvuur op de bult aan de Stroetendijk. Bestuurslid Gert Jan Sikkens arriveerde vlak voor acht uur op de trekker om de hoop aan te drukken — een klus die vroeger met een vork gebeurde, maar nu iets moderner wordt aangepakt. Voor Sikkens en veel dorpsgenoten hoort het vuur bij het begin van het voorjaar en het nieuwe landbouwwerk; hij kwam er als kind al met zijn vader naartoe.

Ondanks een regenbui eerder op de avond kwamen ongeveer tachtig mensen bijeen. De organisatoren strooiden wat droog stro op de bult om het vuur op gang te helpen; tegen de oranje-paarse ondergaande hemel bood het vuur warmte en gelegenheid tot buurten. In Westdorp blijft het gebeuren bewust sober: geen kraampjes of drankverkopers, want dat past volgens de boermarke niet bij het oude gebruik. In plaats van een krat bier hoort bij het vuur een kist sinaasappels — een gewoonte waarvan zelfs de organisatoren de precieze oorsprong niet goed weten. Bewoner Marc Smit vat de sfeer samen: “We weten niet anders.”

Tijden zijn veranderd: strengere regels voor afstand, uitstoot en de opbouw van de paasbult hebben ervoor gezorgd dat de menigte niet meer op willekeurige plekken kan bouwen; al zeker vijftien jaar gebeurt het nog op hetzelfde perceel aan de Stroetendijk. Overdag was er bovendien het gebruik van het neutieschieten. De sinaasappelschillen werden uiteindelijk op de bult gegooid en Sikkens drukte die nog eens aan met de trekker, met de hoop dat ook toekomstige generaties deze lokale tradities blijven voortzetten: “We hopen dat de jeugd van nu dit over tien, vijftien, twintig jaar voortzet.”

Kortom: een kleinschalig, gemeenschapsgericht paasritueel in Westdorp dat oude gewoonten levend houdt, terwijl het zich aanpast aan moderne regels en veiligheidsnormen — een avond van warmte, gesprek en lokale verbondenheid.