Wesley (31) weet niet hoe lang hij nog te leven heeft, toch staat hij op de kieslijst voor het CDA in Midden-Groningen. 'Nu kan ik nog impact maken'
In dit artikel:
Wesley Ferwerda (31) uit Foxhol, jarenlang sportverslaggever bij OOG TV, staat nu op nummer drie van de CDA-kieslijst in Midden-Groningen. Na een tienjarige carrière in de lokale omroep — begonnen in 2014 en afgesloten in oktober vorig jaar — maakte hij sinds december 2024 achter de schermen al werk voor het CDA en voelt hij zich nu klaar om zelf de gemeenteraad in te gaan. Als nummer drie op de lijst heeft hij een realistische kans om raadslid te worden.
Ferwerda groeide op met de ambitie om over sport te vertellen, maar kreeg op elfjarige leeftijd te maken met de progressieve spierziekte Duchenne, waardoor hij sindsdien in een rolstoel zit. De ziekte tast spieren geleidelijk aan; hart- en ademhalingsspieren vormen uiteindelijk het grootste risico. In Nederland leven naar schatting zo’n 500 mensen met Duchenne. De gemiddelde levensverwachting ligt rond de 35 jaar, maar Ferwerda wil zich niet door cijfers laten leiden: „Als ik nog impact wil maken, moet ik dat nu doen,” zegt hij. Hij voegt eraan toe dat het even goed mogelijk is dat hij zestig wordt, en dat hij zich daarom voor nu volop wil inzetten.
Zijn motivatie om de overstap naar de politiek te maken versnelde tijdens de coronaperiode, toen hij naar voren zag komen dat populistische reacties volgens hem geen antwoord boden op grote maatschappelijke opgaven. De CDA-waarden spreken hem aan; hij ziet politiek als het leggen van puzzels tussen algemeen belang en individuele belangen. Mocht hij gekozen worden, wil hij zich vooral inzetten voor het sociale domein, sport, uitvoering van de Omgevingswet en betere toegankelijkheid. Zijn eerste concrete ambitie is het opstellen van een inclusie-agenda om Midden-Groningen toegankelijker te maken voor mensen met een beperking.
Ferwerda rijdt nog zelfstandig in een aangepaste auto en volgt naast zijn politieke werkzaamheden een master Staats- en Bestuursrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij erkent dat zijn fysieke mogelijkheden zullen afnemen, maar wil niet uit angst kansen laten lopen: „Alles kan ineens achteruitgaan, maar is dat een reden om iets niet te doen? Wat ik wel weet is dat ik alles kan geven tot ik het niet meer kan.” Als een zetel nu niet haalbaar blijkt, richt hij zich op toekomstige kansen, zoals de Provinciale Statenverkiezingen volgend jaar.